HomePage สาส์นหมึกแดง
นายตูดหมึก
ยายเมี้ยน จิ๊จ๊ะ
หมึกแดง Secret File Secret File
สินค้าสมาชิก
แจ้งข่าว
ข้อมูลของคุณ
Home
คอลัมน์ “นายตูดหมึกแกะรอย”

ห้องพัก
            ยายเมี้ยนเล่นเหมาโรงแรมที่ได้รางวัลชนะเลิศไปหมด ไม่แบ่งให้ผมบ้างเลย แต่ไม่เป็นไรครับวันนี้ผมจะพาไปชมบรรยากาศริมทะเลสวย ๆ ของเกาะสมุยกันครับ นอกจากผมจะพาไปชมทะเลสวย ๆ แล้วผมก็ยังพาท่านผู้ชมไปชมบรรยากาศของอีกโรงแรมที่ได้รางวัลรองชนะเลิศการประกวดอาหารหวานไทยด้วยครับ
บังกะโลก็มีครับ
            เฮ้อ…บรรยากาศสบาย ๆ ของเกาะสมุยนี่มีมนต์ขลังดีนะครับ ดึงให้ผมอยากกลับไปอีกครั้งหนึ่ง ก็แต่ละหาดก็สวยไม่เหมือนกัน มีเสน่ห์กันไปคนละแบบเหมือนผู้หญิงนี่ล่ะครับ บางคนดูสนุกสนานร่าเริงเหมือนทะเลในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสเกลียวคลื่นซัดหยอกล้อกับหาดทรายขาว บางคนดูเรียบร้อยเงียบสงบแต่ภายในใจนั้นอาจรุ่มร้อนคล้ายกับทะเลที่ดูผิวน้ำเหมือนสงบนิ่งแต่ภายใต้ท้องทะเลนั้นกลับเต็มไปด้วยคลื่นใต้น้ำที่พัดหมุนอย่างรุนแรงพร้อมจะกลืนกินผู้ที่หลงเข้าไปใต้น้ำ หรือจะเป็นทะเลที่โหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งด้วยพายุคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งอย่างไม่หยุดหย่อนและไม่รู้สึกเหนื่อยก็เหมือนอารมณ์โกรธของผู้หญิงนี่ล่ะครับ น่ากลัวเหลือเกิน

   ชายหาดเต็มไปด้วยชาวต่างชาติ

ชายหาดอีกด้านหนึ่ง

มองไปทางไหนก็มีแต่ต้นมะพร้าว   
            โชคดีจริง ๆ ครับว่าช่วงที่เราไปกันนั้นท้องฟ้าแจ่มใสไร้แววขุ่นมัวของเมฆหมอกเลยสักนิด ทำให้นึกถึงชื่อขนมอย่างหนึ่งที่พอได้ยินปุ๊บ ก็รู้สึกว่าเข้ากับ Concept ของเกาะสมุยดีจริง ๆ เพราะเกาะสมุยนั้นถูกขนานนามว่าเป็น An Island of Love ผมก็เลยคิดถึง “ดาหลาหารัก” เหมือนผมนี่ล่ะครับที่กำลังมองหาใครสักคนมาเดินเคียงข้าง “นายตูดหมึกหารัก” โอ้..ใครหนอที่พร้อมจะเดินเคียงข้างไปกับผม เอ้า..เข้าเรื่องดีกว่านะครับเดี๋ยวจะไปกันใหญ่ เราเดินทางถึงโรงแรมอิมพีเรียล สมุย (The Imperial Samui) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อขนมชื่อหวาน ๆ ที่ผมบอกไปยังไงล่ะครับ
            แหม..พอพูดถึงโรงแรมอิมพีเรียล สมุย ทำให้ผมอดนึกตำหนิไม่ได้ จริง ๆ แล้วมันไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โตอะไรหรอกครับ เป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น แต่เป็นเรื่องที่ต้องรู้!! ก่อนจะมาที่นี่ทางทีมงานของเราได้ประสานงานไปยังโรงแรมเรียบร้อยแล้วว่าจะเดินทางไปถ่ายทำ แต่เมื่อไปถึงกลับไม่มีใครรู้เรื่องอะไรเลย ทาง Front ก็ไม่รู้เรื่อง อ้าว..แล้วเราจะทำยังไงล่ะครับ ไอ้เรารึก็ไม่ใช่เจ้าบ้านสักหน่อยจะให้เดินสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไรล่ะครับ กว่าคนที่รู้เรื่องจะมาถึงเราก็ต้องเสียเวลาอยู่นานทีเดียว แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกครับเพราะมันก็มีการผิดพลาดกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา ซึ่งหลังจากนั้นเราก็ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีถึงแม้ว่าจะตะกุกตะกักไปบ้าง

   สาลี่ดาหลา(Sunsets of Love)

ส่วนผสม

รางวัลรองชนะเลิศ             
            “ดาหลาหารัก” เป็นชื่อเล่นของ “สาลีดาหลา” ครับ ซึ่งวิธีการทำนั้นผมก็ต้องบอกตรง ๆ ครับว่าผมไม่ทราบจริง ๆ แต่ผมก็ขอแก้ตัวโดยการพาไปดูบรรยากาศรอบ ๆ โรงแรมนะครับ The Imperial Samui เป็นโรงแรมที่ทำมา 14 ปีแล้ว จึงมีฝรั่งรู้จักและมาพักกันเยอะ อาจจะดูโทรมไปสักนิดแต่เราก็ไม่ว่ากันเพราะเป็นไปตามกาลเวลา บรรยากาศโดยรวมดีครับ ผมชอบสระว่ายน้ำที่สาว ๆ เยอะดี เอ๊ย!..ไม่ใช่ครับ ดูน่าว่ายดี เพราะสระน้ำของที่นี่ทำให้ไม่รู้สึกว่ากำลังว่ายน้ำอยู่ในสระสี่เหลี่ยม แต่พยายามเน้นให้ได้บรรยากาศคล้ายคลึงกับทะเลมากที่สุด และยังมีโขดหินหลากหลายโขดทำให้เหมือนว่ายน้ำอยู่ในทะเลน้ำจืดครับ

            สระว่ายน้ำด้านบน

สระว่ายน้ำด้านล่าง

สวยงามจริงๆครับ               

            จริง ๆ แล้วผมกะว่าจะพาท่านผู้อ่านไปเที่ยวชมทะเลสวย ๆ สัก 2 หาด แต่ก็โม้เพลินไปนิดก็เลยได้แค่ที่เดียว ยังไงซะผมก็ขอต่ออาทิตย์หน้าก็แล้วกันนะครับ ถ้ารักกันจริงอย่าพลาดนะครับ

                                                                               นายตูดหมึก