McdangClub-“นายตูดหมึกแกะรอย”

สาส์นหมึกแดง
นายตูดหมึก
ยายเมี้ยน จิ๊จ๊ะ
Secret File
สินค้าสมาชิก
แจ้งข่าว
ข้อมูลของคุณ
Home

คอลัมน์ “นายตูดหมึกแกะรอย”

เมื่อคราวที่แล้วผมได้พาท่านผู้อ่านไปรู้จักกับผู้ชายที่ชื่อ “ศุภกิจ รุ่งโรจน์” กับตำนานพิซซ่าลอยฟ้า ท่านผู้อ่านทราบหรือไม่ครับว่ากว่าจะมาเป็นพิซซ่าลอยฟ้าได้อย่างทุกวันนี้ พี่ศุภกิจต้องผ่านอะไรมาบ้าง

CIA

เริ่มตั้งแต่แรกเลยนะครับตอนที่พี่ศุภกิจอายุได้ 10 ขวบต้องย้ายตามครอบครัวไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา และเติบโตจากที่นั่นเป็นถึง 22 ปี (ย้ายกลับมาเมืองไทยเมื่อายุ 32 ปี) ครึ่งชีวิตของพี่ศุภกิจได้เติบโตขึ้นที่เมืองนอก คล้ายกับพี่หมึกแดงเลยครับที่เติบโตจากต่างแดงเป็นเวลาถึง 28 ปี (มากกว่าหน่อยนึง)

โรงงานแฟคตอรี่ทูเดย์

และสิ่งที่พี่ศุภกิจและพี่หมึกแดงเหมือนกันอีกอย่างหนึ่งก็คือ พี่ศุภกิจและพี่หมึกแดงเรียนจบมาจากที่เดียวกันคือ ที่ CIA. (Culinary Institute of America-Hyde Park NY) ซึ่งเป็นสถาบันอาหารที่ได้ชื่อว่าผลิตเชฟ (Chef = หัวหน้าพ่อครัว) มากที่สุดในโลก

แรกเริ่มเดิมทีนั้นพี่ศุภกิจมีความมุ่งมั่นว่าอยากเป็นนักกีฬาอาชีพ (แต่ไม่ได้ถึงขนาดเป็นทีมชาตินะครับ) ก็เลยสอบเข้าสถาบันที่ชื่อว่า โมฮอก แวลลี่คอลเล็จ (Mohawk Valley College) เพื่อศึกษาในด้านพละศึกษา และยังได้เป็นนักกีฬาของที่นี่ด้วยนะครับ แต่น่าเสียดายจริง ๆ ที่พี่ศุภกิจมาประสบอุบัติเหตุที่เข่าจากการเล่นกีฬาเสียก่อน ความฝันก็เลยต้องหยุดลงเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างไม่เป็นไปอย่างที่ใจหวัง เมื่อเห็นดังนั้นพี่ศุภกิจก็เลยคิดว่าสิ่งต่อไปที่รักรองลงมาจากกีฬาก็คือในด้านอาหาร จึงตัดสินใจไปสมัคเรียนที่ CIA. (ก็เลยได้เป็นรุ่นน้องพี่หมึกแดงครับ แถมตอนนี้ office เราก็อยู่ตรงข้ามกันด้วยสิครับ เดินไปไม่ถึง 10 ก็ถึงแล้ว อย่างนี้เรียกว่าดวงสมพงศ์กันจริง ๆ)

การนวดแป้ง

รีดแป้ง

วัดขนาดให้ได้ 12 นิ้ว

ผมได้อ่านเรื่องราวของพี่ศุภกิจจากหนังสือ “หัวใจลอยฟ้า” ซึ่งเป็นหนังสือที่พี่ศุภกิจเขียนขึ้นจากประสบการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ผมรู้สึกว่าสะดุดกับประโยค ๆ หนึ่งที่ว่า “ซีไอเอจะล้างสมองผมอยู่ตลอดเวลาว่า ให้รักงานไม่ใช่รักเงิน” ทำให้ผมคิดได้ว่าเมื่อเราได้ทำงานที่เรารักแล้วเราจะทำได้ดีและมีความสุข ส่วนเรื่องเงินนั้นเมื่อเราทำได้ดีแล้วเงินก็จะตามมาเองแหละครับ

พักแป้งให้ขยายตัว

เครื่องปรุงโรยหน้า Pizza

ต้องตวงเสียก่อน

ตอนที่พี่ศุภกิจอยู่ที่ต่างประเทศได้ฝึกและทำงานอย่างหนัก วันหนึ่ง ๆ ทำงานวัน 15 ชม. แต่จากความตั้งใจและการทำงานหนักนี่แหละครับ ทำให้พี่ศุภกิจได้รับประสบการณ์จากการทำงานมาอย่างมากมาย เป็นการเรียนที่ไม่ต้องซื้อหาและไม่ต้องจ่ายค่าเล่าเรียน เรามีแต่ได้กับได้ (นอกจากได้ประสบการณ์แล้วบางครั้งยังได้สตางค์เอาไว้ใช้อีกด้วย) และจากประสบการณ์ที่ได้สั่งสมไว้มากมายทำให้วันนี้พี่ศุภกิจสร้าง Pizza Today มาได้ด้วย 2 มือเปล่านี่ยังไงล่ะครับ

ขั้นตอนการโรยหน้า

บรรจุใส่ถุง

Pack ให้เรียบร้อย

ท่านผู้อ่านทราบหรือไม่ครัยว่าพี่ศุภกิจนั้นได้ตำแหน่งรองแชมป์โลกการประกวดพิซซ่าลอยฟ้าในปี 1996 ที่สหรัฐอเมริกา ก็เลยเป็นที่มาของพิซซ่าลอยฟ้าในเมืองไทยนี่ยังไงล่ะครับ การเริ่มต้นการทำงานในเมืองไทยเริ่มขึ้นในปี 1998 โดยตอนแรกเปิดเป็นร้านอาหารอิตาเลี่ยนชื่อว่า อัลเฟรโด ต่อมาเป็นพิซซ่าอัลเฟรโด และปัจจุบันคือ Pizza Today ปัจจุบันมีสาขาถึง 46 สาขาทั่วประเทศแล้ว ซึ่งหมายถึงการได้การตอบรับในธุรกิจนี้เป็นอย่างดี

เก็บไว้ในห้องเย็นเตรียมขนย้าย

ผมได้แวะเวียนไปเยี่ยมที่โรงงานแฟคตอรี่ ทูเดย์ จำกัด เป็นโรงงานที่ไม่ได้ใหญ่โตนัก แต่เป็นการผลิตที่ได้คุณภาพ ผมได้เห็นการผลิตพิซซ่าตั้งแต่การนวดแป้ง การพักแป้ง การแต่งหน้าพิซซ่าซึ่งเครื่องเคราที่ใช้นั้นต้องได้รับการชั่งตวงที่ถูกต้อง หน้าพิซซ่าก็มีหลายหน้านะครับ ทั้งซีฟู๊ด เวียนนา ฮาวายเอี้ยน และอะไรอีกอย่างน๊า ผมนึกไม่ออกจริง ๆ ครับ (ติดไว้ก่อนนะครับ) จนกระทั่งถึงการบรรจุถุงเพื่อนำส่งออกไปยังสาขาต่าง ๆ ในกรุงเทพฯและต่างจังหวัด

นำใส่รถขนไปยังสาขาต่าง ๆ

แหม..ได้เห็นถึงการทำงานที่ถูกตาม Hygiene และพนักงานทุกคนในโรงงานก็แต่งกายกันมิดชิด ทำให้มั่นใจได้ว่านอกจากจะอร่อยถูกปากคนไทยแล้ว (ออกหวานหน่อยนึง) ก็ยังสะอาดอีกด้วย ไม่เหมือนกับร้านอาหารบางแห่งนะครับ ภายนอกดูสะอาดเรียบร้อย อาหารอร่อย แต่พอเข้าไปในครัวแล้วใช้ไม่ได้เลย ทั้งแมลงสาบ ทั้งหนู สารพัดเชียวครับ ทานเข้าไปก็เหมือนกับเราทานเชื้อโรคเข้าไปด้วย แย่จริง ๆ ครับ หากจะดีจริงต้องอร่อย สะอาด วัตถุดิบเป็นเยี่ยม บริการเป็นเลิศ และราคาต้องไม่แพงหรือให้เหมาะสมครับ และนี่ก็คือหลักเบื้องต้นของ “หมึกแดงไกด์” ครับผม (Pizza Today ก็อยู่ใน list ของหมึกแดงไกด์แล้วนะครับ)

นายตูดหมึก

club@mcdang.com