McdangClub-“นายตูดหมึกแกะรอย”

สาส์นหมึกแดง
นายตูดหมึก
ยายเมี้ยน จิ๊จ๊ะ
Secret File
สินค้าสมาชิก
แจ้งข่าว
ข้อมูลของคุณ
Home

คอลัมน์ “นายตูดหมึกแกะรอย”

ม่วนอีสานเด้อ….อ

ใช่แล้วครับท่านผู้อ่านวันนี้ผมจะพาท่านผู้อ่านไปเที่ยวอีสานกันครับ อย่าบอกว่าเป็นการไปเที่ยวดีกว่าครับ แต่เราจะไปดูเรื่องราวดี ๆ ในการดำรงชีพของแม่บ้านกลุ่มหนึ่งที่บ้านพระยืน จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเป็นการรวมตัวที่สามารถสร้างรายได้เลี้ยงครอบครัวได้ดีทีเดียว และยังแสดงให้เห็นถึงความร่วมมือ ร่วมแรง ร่วมใจ เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้เป็นอย่างดี

พี่หมึกแดงกับกลุ่มแม่บ้าน

กลุ่มแม่บ้านสหกรณ์การเกษตรสมัชชา เกษตรกรรายย่อยภาคอีสาน(1) บ้านพระยืน จ. ขอนแก่น ได้รวมตัวกันประมาณ 80 คน หลังจากที่ว่างจากการทำนามาสร้างรายได้เสริม โดยการนำวัตถุดิบที่มีอยู่มาทำ เพราะมีงบน้อย บ้านใครมีอะไรก็ขนมาใช้ทำกันที่นี่ใครมีหม้อก็เอาหม้อมา ใครมีวัตถุดิบก็นำวัตถุดิบนั้นมา ซึ่งของที่เค้าทำขายกันก็คือ แจ่วบองครับ

แจ่วบอง

แจ่วบองที่ยังไม่คั่ว

นำมาคั่วให้สุกและหอม

แจ่วที่ว่านี่ก็คล้ายกับน้ำพริกแหละครับ แต่คนอีสานเค้าเรียกว่าแจ่วกันซึ่งก็มีแจ่วอยู่หลายชนิดที่เค้าทำกัน เช่น แจ่วบอง (ภาษาอีสาน) หมายถึงลักษณะของการนำมาสับแล้วเอามาคลุก จะมีส่วนผสมหลักก็คือ ปลาร้า ครับ นำมาผสมกับพริก หอมหัวแดง กระเทียม น้ำมะขาม ตะไคร้ ข่า ใบมะกรูด เกลือ แล้วเอามาคั่วก็จะได้แจ่วบองแสนอร่อยแล้ว แต่ผมทานไม่เป็นหรอกครับได้ยินเค้าบอกมาน่ะครับ แฮะๆๆๆๆๆๆ

นอกจากแจ่วบองแล้วยังมีแจ่วเห็ดอีกนะครับจะต่างจากแจ่วบองตรงที่ไม่ใส่ปลาร้า แต่ใช้เห็ดเป็นส่วนผสมหลักครับ และยังมีแจ่วบองแมงดาอีกอย่างที่อร่อยสะเด็ดยาด แฮะๆๆๆๆ ไม่เคยทานอีกแล้วครับ แต่พี่หมึกแดงบอกผมมาครับ

เห็ดนางฟ้า

ส่วนผสมของน้ำพริกเห็ด

นำส่วนผสมมาคลุเคล้าให้เข้ากัน

แหม..เอากันใหญ่ ๆ เห็นผมไม่ได้ทานแต่เอามาเล่าเป็นตุเป็นตะเลยล่ะสิครับ จริง ๆ แล้วผมก็มีชิมนิดหน่อยเหมือนกันแต่ไม่ได้ทานมากมายนัก ก็เลยอาศัยจากการสังเกตสีหน้าและการสอบถามจากคนรอบข้างนี่แหละครับว่ารสชาติเป็นอย่างไรบ้าง ก็ได้รับคำตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า แซ่บหลายเด้อ

เห็นมั้ยล่ะครับว่าผมไม่ได้โม้ (ออกเสียงแบบสมรักษ์) เอ๊ย!!..อ้างอิงแบบข้าง ๆ คู ๆ แต่ผ่านการซาวเสียงมาเรียบร้อยแล้วผมถึงกล้าบอก ไม่อย่างนั้นผมไม่กล้าหรอกครับ และยังมีอีกอย่างที่น่าทานเหมือนกันครับที่เค้าเรียกว่า “ส้ม” ที่แปลว่าเปรี้ยวซึ่งในที่นี้ก็คือแหนมนั่นเองครับ

แจ่วตาแดงเห็ดที่คั่วสุกแล้ว

ส้มวัวและส้มหมู

ส้มวัว(ซ้าย)ส้มหมู(ขวา)

มีทั้งส้มหมู ส้มวัว ส้มเห็ด สารพัดส้มเลยล่ะครับน่าทานทั้งนั้น และวิธีการทำนั้นก็ไม่ยากเพราะผมแอบไปถามสูตรมาจากกลุ่มแม่บ้าน และกลุ่มแม่บ้านก็ใจดีมากครับไม่มีการเม้มสูตรไว้ทำกันเอง (สงสัยจะแอบหลงคารมผมแน่ ๆ) ถ้าใครสนใจจะลองทำดูบ้างกลุ่มแม่บ้านก็ไม่หวงนะครับ ส่วนผสมก็มีไม่มากครับ มีเนื้อหมู เนื้อวัว หรือเห็ดนางฟ้า (ใช้อะไรก็ได้ตามชอบใจ) กระเทียม เกลือ หนังหมูแล้วก็ข้าว จำได้กันหรือเปล่าครับว่าข้าวเนี่ยทำให้เกิดอะไรขึ้น ถ้าจำกันได้ก็จะทราบว่าข้าวนี่แหละครับเป็นตัวทำให้อาหารนั้นเปรี้ยว จึงทำให้แหนมเปรี้ยวยังไงล่ะครับ เมื่อผสมเสร็จเรียบร้อยแล้วก็นำใบตองมาห่อไว้มัดให้แน่น หมักไว้ก็ทานได้แล้วครับ

ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ จากกลุ่มชาวบ้าน

ทำเสร็จแล้วก็ทานกันเลย

ทานเสร็จแล้วล้อมวงคุยกันอบอุ่นจริงๆ

เห็นมั้ยล่ะครับด้วยภูมิปัญญาชาวบ้าน แค่นี้ก็ได้อาหารเก็บไว้ทานได้นาน แถมยังทำขายได้อีกต่างหากและราคาก็ไม่แพงจึงทำให้ขายหมดทุกวัน ตัวผมเองก็ยังซื้อกลับมาฝากที่บ้านตั้งเยอะแน่ะครับ ใครจะเอาสูตรที่ผมให้ไว้ไปลองทำดูก็ได้ไม่สงวนลิขสิทธิ์ครับ

นายตูดหมึก

club@mcdang.com