อีกมุมหนึ่ง

          พี่หมึกแดงกลับขึ้นมาบนรถด้วยเนื้อตัวที่เปียกปอน (ก็เพราะไอ้ความอยากนี่แหละหนาเป็นเหตุ) ก็เหมือนฟ้าจงใจแกล้งพี่หมึกแดง อยู่ ๆ ฝนก็หยุดตกเอาเสียอย่างนั้นแหละ แถมยังมีร้านสับปะรดเรียงรายเต็มไปหมดเลยหลังจากที่ผ่านร้านแรกมา (แหม..ถ้ามาซื้อตรงนี้ก็ไม่ต้องเปียกแล้ว) พอไปถึงรีสอร์ทคนก็งงกันใหญ่ว่าพี่หมึกแดงไปตกน้ำที่ไหนมาเนื้อตัวถึงเปียกอย่างนี้ แต่หลังจากที่เช็ดหน้าเช็ดตากันเรียบร้อยแล้วพี่หมึกแดงก็เริ่มถ่ายทำทันที นี่แหละครับสปิริตอันแรงกล้าอย่างหนึ่งของพี่หมึกแดงที่ผมยังนับถือเลยครับ ไม่ว่าฝนจะตก นกจะร้อง ท้องจะกิ่วสักแค่ไหน พี่หมึกแดงก็ไม่เคยเกงานเลยสักครั้ง ทำให้พวกเราทุกคนอดรักพี่หมึกแดงไม่ได้ (มามะ..มาให้จุ๊บเสียดี ๆ)

          ว้า..เขียนไปได้นิดเดียวก็หมดหน้าเสียและ เอาไว้อาทิตย์หน้าผมจะพาท่านผู้อ่านไปชมอะไรที่สวย ๆ งาม ๆ ซึ่งถ้าใครเห็นก็ต้องอิจฉาผมและพี่หมึกแดงแน่ ๆ อยากรู้มั้ยล่ะครับว่าเป็นอะไร ถ้าอยากรู้ก็ต้องติดตามอาทิตย์หน้านะครับแล้วเจอกันครับ บ๊าย บาย