จากลักษณะภาชนะดินเผาที่พบส่วนใหญ่ พบว่าเป็นภาชนะลายเขียนสีและเคลือบน้ำโคลนสีแดง ผิวขัดมัน ซึ่งจัดลำดับอายุสมัยได้ว่า การฝังศพและพิธีกรรมต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในที่แห่งนี้ อยู่ในราว 1,800-2,300 ปีมาแล้ว ซึ่งจัดอยู่ในสมัยหลังของวัฒนธรรมบ้านเชียงค่ะ

            การขุดค้นที่วัดโพธิ์ศรีพบว่ามีหลุมศพอยู่ทั้งหมด 52 หลุม แต่พบโครงกระดูกเพียง 32 โครงเท่านั้น (บางโครงยังมีลักษณะที่ค่อนข้างสมบูรณ์อีกด้วย) ที่เป็นเช่นนี้เพราะว่าบางโครงอาจฝังอยู่ใต้กลุ่มภาชนะ หรือบางโครงกอาจถูกเคลื่อนย้ายหรือรบกวนจากการฝันซ้ำซ้อนในบริเวณเดียวกันก็เป็นได้

            โอ้โห.. น่าภูมิใจแทนชาวไทยทุกคนจริง ๆ ค่ะ ที่เมืองไทยของเราจะมีแหล่งโบราณคดีที่เก่าแก่ขนาดนี้ เราทุกคนควรจะดูแลรักษาอย่าให้สิ่งดี ๆ เหล่านี้สูญหายหรือถูกทำลายไป ขนาดชาวต่างชาติยังเห็นคุณค่ากับสิ่งเหล่านี้ แล้วเราคนไทยด้วยกันเองจะมองข้ามไปหรือคะ นอกจากแหล่งโบราณคดีที่บ้านเชียงแล้วยังมีแหล่งโบราณคดีอื่น ๆ อีกมากมายที่ทรงคุณค่าเหลือเกิน เราควรจะหวงแหนเอาไว้เพราะนี่คือสิ่งที่แสดงให้เราทราบถึงที่มาของตัวตนที่แท้จริงของเรานี่แหละค่ะ

                                                            ยายเมี้ยน