สาส์นหมึกแดง
นายตูดหมึก
ยายเมี้ยน จิ๊จ๊ะ
Secret File
สินค้าสมาชิก
แจ้งข่าว
ข้อมูลของคุณ
Home
คอลัมน์ ยายเมี้ยน จิ๊ จ๊ะ
          ตามธรรมดาในรายการพ่อลูกเข้าครัวช่วง
พ่อนั่งชม ลูกนั่งชิม
จะเป็นช่วงที่คุณหมึกแดงออกไปชิมตามร้านอาหารต่าง ๆ ที่มีคุณหมึกแดงเป็นพิธีกรและอาจมีผู้ร่วมรายการด้วยอีก 1-2 คนเท่านั้น ซึ่งผู้ร่วมรายการกับคุณหมึกแดงก็คือเจ้าของร้านหรือผู้ที่แนะนำร้านให้เท่านั้น แต่ครั้งนี้มาแปลกเพราะไม่ใช่คุณหมึกแดงคนเดียวเท่านั้นที่จะเป็นผู้ชิมอาหารอร่อย ๆ แต่จะมีคนมาช่วยคุณหมึกแดงชิมถึงเกือบ 900 คนแน่ะค่ะ
หอประชุมและหอพักของโรงเรียน
          เรื่องจริงไม่ได้โกหกค่ะ ซึ่งอาหารมื้อนี้จะเป็นอาหารกลางวันมื้อที่อร่อยที่สุดสำหรับผู้ช่วยชิมอีกด้วย เอ๊ะ..ร้านอาหารใดหนอใจดีจริง ๆ ให้คุณหมึกแดงชิมคนเดียวไม่พอ ยังมีอาหารมากมายสำหรับผู้ช่วยชิมอีกเกือบ 900 คนด้วย ไม่ใช่น้อยเลยนะคะเนี่ย ร้านอาหารที่อิฉันกำลังพูดถึงนี้อยู่ใน
โรงแรมดุสิต ไอส์แลนด์ รีสอร์ท เชียงราย
ค่ะ ซึ่งวัตถุประสงค์จริง ๆ แล้วคือ ทางโรงแรมต้องการนำอาหารมาเลี้ยงเด็ก ๆ ที่
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 30
โดยนักเรียนส่วนใหญ่จะเป็นเด็กกำพร้า มาจากครอบครัวแตกแยกบ้าง มาจากบนดอยบ้าง หรือมาจากครอบครัวที่ไร้คนเหลียวแล พ่อแม่เสียชีวิตหมด ซึ่งก็คือเยาวชนผู้ด้อยโอกาสนั่นเอง
chef กำลังเตรียมอาหาร
ไก่ทอดแสนอร่อย
อาหารมื้อที่อร่อยที่สุด(ของเด็กๆ)
          
คุณหมึกแดงเห็นว่าเป็นโอกาสดีที่จะได้ร่วมทำบุญด้วย และเด็ก ๆ เองก็จะได้ร่วมสังสรรค์และได้ทานอาหารอร่อย ๆ ร่วมกับคุณหมึกแดงและทาง
โรงแรมดุสิต ไอส์แลนด์ รีสอร์ท
จึงได้จัดงานในครั้งนี้ขึ้น ซึ่งอาหารที่นำมาเลี้ยงนั้นก็เป็นอาหารที่ทานง่ายแต่อร่อย เช่น น่องไก่ทอด ไข่พะโล้ ผัดพริกขิงถั่วฝักยาว แถมยังมีของหวานเป็นผลไม้กระป๋องจากมาลีอีกด้วยนะคะ
กิจกรรมอย่างหนึ่งคือ ซักผ้า
กิจกรรมในร่ม
เด็กๆร่วมเล่นเกมกับทางโรงแรม
          เด็ก ๆ ที่นี่น่ารักมากเลยค่ะมีตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยม โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนประจำดังนั้นเด็ก ๆ จึงต้องรู้จักการช่วยตัวเอง การแบ่งหน้าที่กันทำงาน การรู้จักอดทนอดกลั้น การมีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และยังได้ฝึกความมีระเบียบและความสามัคคี เพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมจึงเห็นเด็ก ๆ เหล่านี้อยู่ในระเบียบดีมาก เวลาเล่นก็เป็นเล่น เวลาเรียนก็เป็นเรียน อย่างเช่นการเลี้ยงอาหารในครั้งนี้สิ่งที่อิฉันเห็นได้ก็คือ ความมีระเบียบของเด็ก ๆ ซึ่งจะมีการแบ่งออกเป็นนักเรียนเล็ก นักเรียนโต และแบ่งเป็นชายและหญิง นักเรียนชายจะอยู่ด้านนึงเด็กนักเรียนหญิงจะอยู่อีกด้านหนึ่ง ต่อแถวรับอาหารอย่างเป็นระเบียบไม่มีการแก่งแย่งแซงแถวกันเลยและเด็ก ๆ ก็เชื่อฟังดีมากค่ะ
เข้าแถวรับอาหารอย่างเป็ระเบียบ
รอเพื่อนๆมาให้ครบก่อน
แยกโต๊ะชายและหญิง
          เมื่อรับอาหารมาเรียบร้อยแล้วเด็ก ๆ จะยังไม่รับประทาน แต่จะรอให้ทุกคนนั้นรับอาหารเรียบร้อยกันก่อน จากนั้นจะมีบทสวดให้นึกถึงคุณค่าของข้าวแต่ละเม็ด อาหารแต่ละอย่าง ทำให้เด็ก ๆ ไม่ทานทิ้งทานขว้าง ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีทีเดียวค่ะ ในขณะที่เด็ก ๆ กำลังนั่งทานอาหารกันอยู่คุณหมึกแดงก็จะเดินทักทายเด็ก ๆ หยอกล้อบ้าง แกล้งขอเค้ามาทานบ้าง บางทีก็นั่งป้อนอาหารเด็ก ๆ ดูแล้วคุณหมึกแดงมีความสุขเหลือเกินค่ะ ไม่ใช่เพียงคุณหมึกแดงคนเดียวหรอกนะคะ เราทุกคนที่อยู่ในนั้นต่างก็อิ่มเอมใจไปด้วยที่ได้ร่วมทำบุญในครั้งนี้
บทสวดให้นึกถึงคุณค่าของข้าวแต่ละเม็ด
เด็กๆทานอย่างเอร็ดอร่อย
ตัวแทนมอบของที่ระลึกให้กับทางโรงแรม
          ฉะนั้นเด็ก ๆ ทั้งหลายที่มีโอกาสที่ดีกว่า จงทำตัวเป็นเด็กดีของคุณพ่อคุณแม่นะคะ อย่างน้อยเรายังมีข้าวกิน มีที่อยู่อาศัย มีคุณพ่อคุณแม่อยู่ใกล้ ๆ และไม่ต้องลำบากอย่างพวกเขา แต่ให้อิฉันพูดไปจนปากเปียกปากแฉะก็ไม่รู้ว่าจะมีใครเชื่อหรือเปล่า เพราะเด็กสมัยนี้เหลือเกินจริง ๆ อิฉันอ่านข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ทีไร รู้สึกสังเวชใจอย่างบอกไม่ถูก ที่เด็กสมัยนี้ไม่เห็นคุณค่าของเงินที่พ่อแม่หามาให้ ใช้เงินเป็นเบี้ย บ้างก็เอาไปซื้อยาเสพติดอย่างนี้ ทั้งยาบ้า ยาอี เสพแล้วมันได้อะไรคะเนี่ย หรือเป็นพวกรับอิทธิพลมาจากตะวันตกที่จะต้องเลียนแบบด้วยการมี Free Sex จนกลายเป็นปัญหาที่ตามมาอย่างไม่รู้จบ เฮ้อ กลุ้มใจจริงจริ๊ง โอ๊ย อกอีกแป้นจะแตกแล้วค่ะ
ยายเมี้ยน
club@mcdang.com