ผลิตภัณฑ์ที่ว่านี้คือ แส้ปัดแมลง ซึ่งในขณะนี้เหลือทำกันไม่มากแล้ว เนื่องจากกรรมวิธีการทำค่อนข้างลำบาก แต่กลับขายได้ราคาไม่ดีเท่าใดนัก แค่พอเลี้ยงชีพไปวัน ๆ เท่านั้น จะมีก็เพียงกลุ่มแม่บ้านป่านศรนารายณ์ ชุมชนหัวดอน ต.หนองแก อ.หัวหิน นี่แหละค่ะที่ยังทำกันอยู่

          วิธีการทำใช้อุปกรณ์ไม่มากมายเท่าไหร่แต่อาจจะยุ่งยากในวิธีการทำ และต้องใช้กำลังสักหน่อย อุปกรณ์ที่สำคัญอย่างที่หนึ่งคือ ป่านศรนารายณ์ ต้องเลือกเอาที่ใบอ่อน ๆ นะคะ เพราะหากเลือกใบที่แก่จะทำให้เจ็บมือได้ค่ะ อุปกรณ์อย่างที่สองคือ ไม้โมก ชาวบ้านที่นี่ใช้มือและมีดในการเหลาไม้โมกให้เป็นก้านจับของแส้ปัดแมลง ดังนั้นแรงงานจึงเป็นส่วนประกอบที่สำคัญอย่างหนึ่ง อุปกรณ์อย่างที่สาม สีจากธรรมชาติ เพื่อนำมาย้อมให้ป่านมีสีสันที่สวยงาม เพราะเส้นใยป่านนั้นมีสีขาวล้วน ๆ ดังนั้นเพื่อความสวยงามจึงต้องมีการแต่งแต้มกันหน่อยค่ะ อุปกรณ์อย่างที่สี่ ไม้ไผ่ 1 ท่อน ผ่ากลางเพื่อใช้เป็นอุปกรณ์ในการลอกเส้นใยออกจากเปลือก อุปกรณ์อย่างที่เหลือก็อาจจะเป็นเสื่อผืนหมอนใบ และร่มไม้เย็น ๆ สักแห่ง เผื่อว่าอาจจะเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานก็สามารถใช้พักเอาแรงได้ค่ะ อิอิ.. ยังไม่ทันไรก็คิดจะพักเสียแล้ว

          นอกจากแส้ปัดแมลงแล้วก็อาจทำเป็นของฝากอย่างอื่นได้เหมือนกัน แล้วแต่ว่าผู้ทำนั้นจะดัดแปลงทำเป็นอะไรบ้าง บางคนทำเป็นไม้กวาดด้ามเล็ก ๆ เพื่อใช้ปัดฝุ่น หรือใช้เป็นของประดับบ้าน บางคนอาจนำมาประดับกับดินสอทำเป็นตุ๊กตาดินสอดูน่ารักไปอีกแบบ ของอย่างนี้อยู่ที่ฝีมือและความคิดสร้างสรรค์ค่ะ

          เห็นอย่างนี้ราคาไม่แพงเลยนะคะ อย่างดินสอก็ตกอันละ 10 บาท ไม้กวาดด้ามจิ๋วดูน่ารักก็ 10 บาทเหมือนกัน ส่วนแส้ปัดแมลงก็อันละไม่กี่สิบเท่านั้นเองค่ะ (แบบว่าไม่แน่ใจราคาเท่าไหร่ก็เลยไม่อยากระบุไป เดี๋ยวจะทำเค้าขาดทุนหมดค่ะ) คุณหมึกแดง อิฉันและทีมงานยังเหมากันมาเสียหลายอัน ก็กะว่าจะเอาไปฝากหนุ่ม ๆ ให้มาปัดริ้น ไร ที่ชอบมาป้วนเปี้ยนอิฉันนี่แหละค่ะ ให้สมกับที่ว่า ริ้นไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม ก็อิฉันน่ะออกจะน่าทนุถนอมขนาดนี้ใคร ๆ ก็อยากจะอยู่ใกล้ ๆ ทั้งนั้นแหละค่ะ อิฉันล่ะเบื๊อ เบื่อ (อุ๊ย..ต๊าย ตาย เขินจัง)

ยายเมี้ยน

club@mcdang.com