เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมานี้อิฉันได้มีโอกาสร่วมเดินทางไปกับคุณหมึกแดง น้องปืนและน้องแพร (หลานคุณหมึกแดง) เพื่อไปทำบุญเลี้ยงเด็กที่ มูลนิธิคุ้มครองเด็ก เนื่องในวันเกิดของน้องแพร เอ๊ะ..หรือจะเรียกว่าหลานแพรดี เรียกว่าน้องแพรดีกว่านะคะ (จะได้ดูสาว ๆ ขึ้นหน่อย) ปีนี้น้องแพรก็อายุครบอายุ 6 ขวบพอดิบพอดีในวันที่ 30 พฤศจิกายน แต่ในวันนั้นเป็นวันศุกร์เด็ก ๆ เรียนหนังสือกัน ก็เลยไปทำบุญอีกวันหนึ่งซึ่งเป็นวันเสาร์ที่ 1 ธันวาคมค่ะ

          ในวันนั้นคุณหมึกแดงได้นำร้านก๋วยเตี๋ยวอร่อย ๆ ไปเลี้ยงเด็ก ๆ เป็นร้านก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟเจ๊ทู่ค่ะ ร้านเจ๊ทู่นี่ก็เรียกว่าเป็นเจ้าประจำของบริษัทเราก็ว่าได้นะคะ ไม่ว่างานไหน ๆ เจ๊ทู่ก็จะได้รับการเรียกใช้บริการอยู่เสมอจนเป็นที่สนิทสนมกับคุณหมึกแดงไปอีกคนหนึ่ง

          นอกจากก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟที่มีเครื่องหนักครบครันและอร่อยแล้ว ร้านเจ๊ทู่ยังมีของหวานเด็ด ๆ อีกอย่างหนึ่งที่คุณหมึกแดงสั่งมาเลี้ยงเด็ก ๆ ด้วย ของหวานที่ว่านี้ก็คือ บัวลอยเผือก นั่นเอง (ถูกใจเด็ก ๆ แล้วยังถูกใจอิฉันด้วยสิคะ) มีของหวานร้อนแล้วก็น่ามีของหวานเย็น ๆ ที่เด็ก ๆ ชอบทานกัน ก็ ไอศกรีมกะทิ ถังใหญ่ที่คุณแม่น้องแพร (น้องสะใภ้คุณหมึกแดง) นำมาเลี้ยงเด็ก ๆ ยังไงล่ะคะ ยังไม่หมดแค่นี้นะคะยังมีขนมอื่น ๆ อีกหลายอย่างที่เด็ก ๆ ชอบทานมาเลี้ยงด้วยค่ะ

          เด็ก ๆ ของที่นี่เป็นเด็กที่น่ารักและน่าสงสารมาก หากพูดถึงอดีตอันน่าเศร้าสลดและขมขื่นของเด็ก ๆ แล้วทำให้อิฉันอดนึกไม่ได้ว่าในสังคมไทยเรานี้ยังมีมนุษย์ที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อและแม่บังเกิดเกล้าของเด็กกระทำการเหล่านั้นจริงหรือ ยกตัวอย่างเช่น เด็กหญิงอายุ 5 ปีและเด็กหญิงอายุ 3 ปี ทั้งคู่เป็นพี่น้องกันเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะดี บิดาเป็นเจ้าของกิจการใหญ่โต แต่ขาดสำนึกของความเป็นมนุษย์ได้ล่วงเกินทางเพศบุตรสาวทั้งสองคน โดยไม่เลือกสถานที่ ทั้งในบ้าน ในรถยนต์ ในห้างสรรพสินค้า แม้ว่ามารดาจะพาหลบหนี แต่เขาได้พยายามติดตามจนพบและล่วงเกินทางเพศอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งพ่อได้กระทำการเช่นนี้กับบุตรสาวทั้งสองคนเป็นเวลานานถึง 2 ปี จนมารดาเด็กหมดความอดทนจึงต้องขอความช่วยเหลือจากมูลนิธิฯ เพื่อคุ้มครองให้หนูน้อยทั้งสองปลอดภัย

          หรืออุทาหรณ์ของผู้ปกครองเด็กที่ไว้ใจคนเลี้ยงเด็กมากเกินไปก็มีตัวอย่างให้เห็นในสังคมไทย เด็กหญิงวัยหนึ่งขวบถูกคนรับใช้ทำร้ายทารุณจนบาดเจ็บสาหัสอาการปางตาย โดยใช้วิธีซ้อม เตะ ทุบตี จนเด็กม้ามแตก ตับและปอดฉีก คนใช้อ้างว่าทำไปเพราะรำคาญเสียงร้องของเด็ก หรือเป็นกรณีของเด็กหญิงอายุ 3 ปีถูกมารดาและบิดาเลี้ยงทำร้ายทารุณจนมีอาการบาดเจ็บสาหัส โดยใช้วิธีเฆี่ยนตีจนผิวหนังที่ดีหลุดลุ่ย ถูกบังคับให้วิ่งกลางแจ้ง เมื่อวิ่งไม่ไหวก็จะถูกทำโทษโดยการเตะอย่างรุนแรงและถูกบิดาเลี้ยงขว้างลูกเหล็กกระแทกกับศีรษะ จนเด็กน้อยบาดเจ็บทางสมอง สภาพภายในร่างกายบอบช้ำมาก มีเลือดเสียคั่งอยู่ตามบริเวณร่างกาย

          เท่านี้ยังไม่หมดนะคะ ยังมีตัวอย่างที่เป็นเหยื่อของความโหดร้านในสังคมไทยอีกด้วย เด็กหญิงอายุ 14 ปีถูกบิดาล่วงเกินทางเพศ เธอจึงหนีออกมาหางานทำโดยเป็นลูกจ้างทำความสะอาดบ้าน ทว่าเธอโชคร้าย เพราะนายจ้างนั้นทำร้ายทารุณเธอด้วยวิธีการต่าง ๆ นานา เช่น ใช้มีดปังตอฟันบริเวณศีรษะและขา ใช้ไม้กวาดและค้อนตีที่ลำตัวนับไม่ถ้วน ใช้ตะหลิวร้อน ๆ นาบที่ใบหน้า ฯลฯ เป็นต้น

          ข้อเท็จจริงเหล่านี้ชวนให้เกิดความสลดหดหู่กับอิฉันยิ่งนัก พวกเรานี่ถือว่าโชคดีและมีโอกาสดีกว่าเด็กเหล่านั้นมากมายนัก การที่เราได้ช่วยเหลือ มอบโอกาสและสามารถสร้างความสุขและรอยยิ้มบนใบหน้าที่เคยเปื้อนน้ำตาของเด็ก ๆ ไม่ได้เป็นเรื่องลำบากยากเย็นเลยสักนิด อิฉันไม่ได้นับรวมกับบุญกุศลที่เราได้รับนะคะ แต่มันเป็นความสุขอย่างหนึ่งที่ทำให้เรามีความรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ใครได้มีโอกาสช่วยเหลือเด็กเหล่านี้ได้ จะรู้ว่าความรู้สึกนั้นเป็นอย่างไร เหมือนกับที่คุณหมึกแดงและหลาน ๆ ที่พากันมาเลี้ยงอาหารที่มูลนิธิคุ้มครองเด็กนี้ก็รู้สึกแบบนั้นด้วยเช่นเดียวกันค่ะ

ยายเมี้ยน

club@mcdang.com