HomePage สาส์นหมึกแดง
นายตูดหมึก
ยายเมี้ยน จิ๊จ๊ะ
หมึกแดง Secret File Secret File
สินค้าสมาชิก
แจ้งข่าว
ข้อมูลของคุณ
Home
คอลัมน์ “ยายเมี้ยน จิ๊ จ๊ะ”
           "อยู่แบบพอเพียง" พระราชดำรัสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้เคยตรัสเอาไว้ ซึ่งเราพสกนิกรชาวไทยก็รับไว้เหนือเกล้าเหนือกระหม่อมด้วยความยินดีปรีดาเป็นอย่างยิ่ง และพึงปฏิบัติเพื่อให้ประเทศไทยนั้นรอดพ้นจากภาวะเศรษฐกิจที่ย่ำแย่นี้
          หากมองดูอย่างจริง ๆ เราจะเห็นว่าในชนบทบ้านเรามีวิถีชีวิตอย่างพอเพียงอยู่มากมาย บางคนยังต้องต่อสู้ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำเพื่อประทังชีวิตให้อยู่รอดไปเพียงวัน ๆ บางคนต่อสู้ดิ้นรนเพื่อบุตรหลานที่ต้องมีภาระคอยเลี้ยงดู หรือภาระอีกมากมายที่แต่ละคนยังมีอยู่ การอยู่แบบพอเพียงเป็นการดำรงชีวิตในรูปแบบหนึ่ง ที่อยู่อย่างแบบพอกินพอใช้ พอมีเหลือเก็บไว้ยามจำเป็น
          อิฉันมีตัวอย่างการอยู่แบบพอเพียง ของครอบครัว ๆ หนึ่งในจังหวัดชลบุรี เป็นครอบครัวเล็ก ๆ ที่อยู่ในหมู่บ้านอิสลาม อำเภอพนัสนิคม ซึ่งไม่ได้อยู่ในโครงการพัฒนาส่วนพระองค์แต่อย่างใด แต่เป็นการอยู่แบบพอเพียงที่เค้าปฏิบัติกันมานานแล้ว และทำได้เป็นอย่างดีเสียด้วยสิคะ
           ลุงฮีม อับดุลเลาะห์ ชายชราวัย 73 ปี ภรรยา 1 ลูก 4 ที่ปัจจุบันนี้ยังเลี้ยงชีพด้วยการทำผลไม้จิ๋วออกจำหน่าย เป็นผลไม้ดินเผาขนาดเล็กที่หลาย ๆ คนคงจะเคยเห็น เคยเล่นหรือเคยอยากได้มาก่อนในวัยเด็ก และยังเป็นของฝากสำหรับชาวต่างชาติได้เป็นอย่างดี เพราะจำลองรูปร่างลักษณะของผลไม้ไทยแล้วย่อขนาดให้เล็กลงดูน่ารัก สีสันสวยสดคล้ายกับของจริงเชียวค่ะ

          แรกเริ่มเดิมทีลุงฮีมนั้นทำสวนเหมือนกับชาวบ้านทั่วไป พายเรือนำผลไม้ออกไปขายชาวบ้านทุกวัน อยู่มาวันหนึ่งมีลูกค้าถามลุงฮีมว่าไม่มีผลไม้ปลอมขายบ้างหรือ เมื่อถามเข้าเรื่อย ๆ ลุงฮีมก็เลยมีความคิดว่าเมื่อมีคนต้องการก็น่าจะทำขายได้ และที่ดินแถบนั้นก็มีดินเหนียวอยู่มากมายสามารถนำมาทำได้ ลุงฮีมจึงเริ่มประดิษฐ์ผลไม้จากดินเผาขึ้น แรก ๆ ก็ยังทำออกมาไม่สวยเท่าไหร่แต่เมื่อทำเข้าเรื่อย ๆ ลองผิดลองถูกเข้าจึงเกิดความชำนาญ และทำเป็นผลไม้ดินเผาเลี้ยงครอบครัวเรื่อยมา

          ผลไม้ดินเผาที่ลุงฮีมทำมีทั้งขนาดจิ๋วและขนาดใหญ่ แต่น่าแปลกที่ผลไม้ดินเผาขนาดใหญ่กลับมีน้ำหนักเบา ลุงฮีมบอกว่าภายในนั้นใช้แกลบยัดอยู่ด้านในแล้วจึงเอาดินหุ้มอีกชั้นหนึ่งจึงทำให้ไม่หนัก แต่สำหรับผลไม้จิ๋วนั้นทำจากดินเหนียวล้วน ๆ แล้วจึงค่อยแต่งแต้มสีสันให้สวยงามอีกทีหนึ่ง
           ปัจจุบันสายตาของลุงฮีมยังดีอยู่ถึงแม้จะมีอายุมากแล้วก็ตาม จึงทำให้ไม่เป็นอุปสรรคในการทำและการลงสี เวลาจะทำลุงฮีมก็จะมานั่งทำในเพิงไม้เล็ก ๆ ใต้ต้นมะขาม หากเมื่อยล้าก็จะมาให้อาหารปลาช่อน ปลาสวายที่แกเลี้ยงไว้ที่บ่อข้าง ๆ เพิงไม้นี้ หรือไม่ก็คอยเก็บไข่ไก่ที่แกเลี้ยงไว้ให้ลูกหลานนำไปขายและนำมารับประทานกันในครอบครัว มิน่าล่ะคะลุงฮีมจึงยังดูแข็งแรง และอารมณ์ดีอยู่เสมอ ก็เพราะการอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ และการอยู่แบบพอเพียงนั่นเอง จึงไม่ต้องเดือดร้อนเรื่องเงินทอง ลุงฮีมไม่ไขว่คว้าเกินตัวเกินพอดี ไม่ฟุ้งเฟ้อ เรียกร้องสิ่งที่เกินความจำเป็น และเรื่องส่วนตัวลุงฮีมก็รักเดียวใจเดียว ทั้ง ๆ ที่สามารถมีภรรยาได้ถึง 4 คนก็ตาม (ลุงฮีมเป็นอิสลามค่ะ) แต่ลุงฮีมก็ไม่ทำ จึงทำให้ครอบครัวเกิดความอบอุ่นและมีความสุขจนถึงปัจจุบันน

          นี่แหละค่ะงานฝีมือที่ทำด้วยใจรัก และเพราะผลไม้จิ๋วเหล่านี้จึงทำให้ลุงฮีมมีบ้านและสามารถสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาได้ ใครสนใจก็สามารถติดต่อได้ตามที่อยู่นี้นะคะ 76/1 ม.2 บ้านหนองพรหม ต.หนอนนาง อ.พนัสนิคม ชลบุรีค่ะ หมายเลขโทรศัพท์นะคะ 038-293369

ยายเมี้ยน

club@mcdang.com