ผมกลับมาถึงกรุงเทพฯ ได้เพียงอาทิตย์เดียวก็ประจวบเหมาะกับเวลาที่หนังสือ Cookbook เล่มใหม่ของผม ที่คราวนี้ผมมีความภูมิใจ (อีกแล้วนะครับ) เพราะว่าเป็นหนังสือ Cookbook เท่าที่ได้ทำมาด้วยตนเอง เป็น Cookbook ที่มีความสวยงามและเล่มใหญ่เบ้อเร่อเท่อเลยครับ และภาพที่ได้ถ่ายก็สวยงามและราคาก็สมกับรูปแบบและขนาดของหนังสือเสียด้วยสิ ก็ฝากหนังสือไว้กับเพื่อน  ด้วยนะครับว่าหนังสือ Cookbook ของผมนี้ออกแล้ว เป็นเล่มใหม่และทาง SE-ED เป็นคนจำหน่าย มีสูตรทั้งหมด 60 กว่าสูตร มีภาพที่สวยงาม และเช่นเดียวกับหนังสือต่าง ๆ ที่ผมเขียนมาคือนำเสนอสูตรง่าย ๆ และวิธีทำง่าย ๆ และมีการให้เคล็ดลับเล็ก ๆ น้อย ท้ายสูตรไว้ด้วยทุกสูตรเลย ก็หวังว่าเพื่อน ๆ จะอุดหนุนและซื้อหนังสือเล่มนี้เอาไปใช้ และเอาไปลองทำอาหารดู

          ในการนี้ทางการกระทรวงการต่างประเทศได้กรุณาให้เกียรติผม โดยได้เลือกให้ผมไปบรรยายและสาธิต และสอนทำอาหารกับเชฟต่าง ๆ ในต่างประเทศ และไปทำการสอนที่โรงเรียนสอนทำอาหารเลย ไม่ได้ไปทำที่สถานฑูต แต่เอาสถาบันสอนทำอาหารเป็นหลัก ด้วยจุดประสงค์ในการเผยแพร่ให้ฝรั่งและคนไทยได้ทราบถึงระบบการทำกับข้าว หรือระบบการทำอาหารไทย แบบที่ผมเอาความคิดและระบบของฝรั่งมาผสมผสานให้เข้ากับอาหารไทยเพื่อให้ฝรั่งเขาเข้าใจอาหารเราได้มากขึ้น

        และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือระบบระเบียบที่ผมวางไว้นี้จะสอดคล้องกับวิธีการทำอาหารของฝรั่งเขาเพื่อให้วิธีการต่าง ๆ ผสมผสานเข้ากันได้อย่างลงตัว ซึ่งความจริงแล้วประเทศไทยเราเองไม่เคยได้สอนแบบนี้มาก่อนเพราะว่าเรามัวแต่ให้ท่องจำและสอนวิธีทำ แต่ไม่ได้บอกถึงเหตุและผลของการทำขั้นตอนต่าง ๆ

       ต้องเรียนให้ท่านผู้อ่านและเพื่อน ๆ ทราบว่า เนื่องจากรัฐบาลมีโครงการต่าง ๆ รองรับโครงการครัวไทยสู่ครัวโลกหลายต่อหลายโครงการ งบประมาณต่าง ๆ จึงอยู่ในวงจำกัด ซึ่งจะว่าไป การเดินทางไปครั้งนี้ของผมไม่มีค่าตัวใด ๆ แต่ผมก็ยินดีและรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่มีโอกาสไปเผยแพร่ และนำเสนอความเข้าใจอย่างถูกต้องของอาหารไทยแก่ชาวต่างชาติ และที่สำคัญคือทำให้เขาเข้าใจ เพื่อเขาจะได้เข้าใจ และซื้อวัตถุดิบต่าง ๆ ที่เป็นของไทยในการปรุงอาหารแบบไทย ๆ ในครัวของเขา

          ทั้ง 3 เมืองแบ่งเป็น 3 วัน วันแรกที่ผมไปถึง ผมบรรยายและสาธิตอาหารไทย และจากนั้นก็มี workshop เล็ก ๆ น้อย ๆ ผมบรรยายเกี่ยวกับอาหารไทยโดยเล่าถึงประวัติอาหารไทยตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหง และแบ่งการทำอาหารไทยเป็นระบบใหม่คือระบบต้ม ว่าในสมัยโบราณมีอะไรบ้าง เช่นต้มจืด ต้มส้ม ต้มยำ และต้มแกงป่า ซึ่งผมก็สาธิตให้ดูว่าวิธีการต้มนั้น ต้มอย่างไร จากนั้นก็พูดถึงระบบการทำยำ

           ซึ่งผมไม่ได้เน้นเฉพาะใด เฉพาะหนึ่ง เแต่เอาเมนูชื่อต่าง ๆ มาให้เขาดู แต่สิ่งที่ผมนำเสนอให้เขาเข้าใจคือระบบการทำน้ำยำ ว่าระบบการทำน้ำยำนั้นมันมีวิธีอย่างไร และกี่แบบ และรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของน้ำยำไทยต้องเป็นอย่างไร และแตกต่างกับน้ำยำของฝรั่งซึ่งก็คือน้ำสลัดอย่างไร ผมสาธิตการทำน้ำยำ 2 แบบคือ น้ำยำธรรมดา ๆ ที่เรียกว่าน้ำปรุง และอีกประเภทคือน้ำปรุงที่ต้องเอาไปเคี่ยวให้มันงวด เช่น น้ำยาสลัดยำส้มโอเป็นต้น 
 

                หลังจากนั้นสิ่งที่ผมนำเสนอต่อคือการย่าง สิ่งที่ผมนำเสนอคือเรื่องของน้ำหมักที่ใช้ในการปรุงวัตถุดิบก่อนย่าง เพื่อให้เขาเข้าใจว่ารสชาติแต่ละแบบของน้ำหมักเป็นอย่างไร และอีกอย่างที่ต้องนำเสนอคู่กันคือน้ำจิ้ม ที่แตกต่างกับน้ำจิ้มของไทยโดยสิ้นเชิง  มีอีกระบบการทำอาหารของไทยที่ผมไม่พลาดที่จะนำเสนอคือ ระบบการนึ่ง ผมนำเสนอให้เขาเห็นถึงวิธีการนึ่งห่อหมกว่า เริ่มต้นจากอย่างไร มีวิธีการอย่างไร และรสชาติเป็นอย่างไร 

         วิธีการอีกอย่างที่ขาดไม่ได้ในการบรรยายคือ การทำแกง ผมสร้างระบบให้เขาเข้าใจถึงที่มาที่ไปของการเป็นน้ำพริก ก่อนที่จะนำมาผัด และผ่านกระบวนการต่าง ๆ จนเรียกได้ว่าเป็นวิธีการแกงที่ถูกต้องและเอกลักษณ์ของคนไทย ผมนำเสนอให้เขาเห็นถึงการผัดเครื่องแกงกับหัวกะทิ ให้เขาเห็นถึงระบบการใช้ความร้อนเพื่อทำให้เครื่องแกงสุก และแตกมัน ก่อนนำไปรวนกับวัตถุดิบอื่น ๆ จนได้เป็นแกง  นอกจากนั้นผมยังได้มีโอกาสบรรยายถึงระบบอื่น ๆ อีกเช่นระบบทอด ผัด หรือแม้กระทั่งเรื่องของก๋วยเตี๋ยวของไทยเรา

          หลังจากการบรรยายและทำ workshop เสร็จก็จะมีงานเลี้ยงที่เรียกว่า Thai Night ซึ่งในงานดังกล่าวผมได้นำเสนออาหารไทยในสไตล์ฝรั่ง ซึ่งเสิร์ฟเป็น 7 คอร์สด้วยกัน อาหารเยอะแยะมาก เป็นอาหารไทยทั้งนั้น แต่ภาพรวมแล้วดูไม่เป็นอาหารไทยเลย แต่รสชาตินั้นคงความเป็นไทยแท้ ๆ ไว้อย่างดั้งเดิม  หลังจากงานดังกล่าวก็จะเป็นการสอนทำอาหารในขั้นปฎิบัติจริง โดยมากเป็นเชฟฝรั่งที่มาเข้าคอร์สเรียนกัน มาคุยกัน ปรึกษาหารือ และเรียนรู้วิธีการ เทคนิค รวมถึงเหตุและผลของการทำอาหารไทยประเภทต่าง ๆ ว่าเหตุใดต้องทำอย่างนั้นเพื่ออะไร ทำอย่างนี้เพื่ออะไร เพราะทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่มีเหตุผลไม่ใช่ทำเฉย ๆ โดยไม่มีที่มาที่ไป

        ตัวผมเองได้ความรู้และประสบการณ์มากมายจากการได้รับเกียรติในการเดินทางครั้งนี้ ซึ่งได้มีโอกาสพบปะ พูดคุย และเปลี่ยนความคิดและประสบการณ์กับคนที่อยู่ในวงการอาหารทั้ง 3 เมืองที่เดินทางไปเยอะแยะ  ในโอกาสนี้ผมต้องขอกราบขอบพระคุณกระทรวงการต่างประเทศ และรัฐบาลที่เล็งเห็นว่าผมสามารถเป็นตัวแทนคนไทยในการเผยแพร่ และให้ความรู้เรื่องอาหารไทยให้ฝรั่งเขา เพราะเข้าใจดีว่า หนทางที่ดีที่สุดในการทำให้ครัวไทยเป็นครัวโลก รวมถึงการสร้างความต้องการให้ฝรั่ง มีความต้องการในการใช้เครื่องปรุง และวัตถุดิบต่าง ๆ ของไทยให้ได้นั้น สิ่งนั้นคือการให้เขา (ฝรั่ง) เข้าใจถึงระบบ ที่มาที่ไป เหตุและผลของการทำและปรุงอาหารไทยประเภทต่าง ๆ เพื่อเขาจะได้เข้าใจ และนำไปดัดแปลงในการนำเสนออาหารไทยตามแบบหรือสไตล์ของเขาได้ต่อไป

       ซึ่งในอนาคตอันใกล้นี้ ผมก็ยังมีโครงการต่าง ๆ กับกระทรวงการต่างประเทศในการนำเสนอครัวไทยสู่ครัวโลกอีกต่อไป ซึ่งประเทศต่อไปที่ผมจะเดินทางคืออเมริกา กำหนดการราว ๆ ปลายเดือนกรกฎาคม ต้นสิงหาคม  ผมจึงขอโอกาสนี้พูดยาวเลยถึงเรื่องต่าง ๆ เพื่อให้เพื่อน ๆ และผู้อ่านได้รับทราบว่า ขณะนี้รัฐบาลและผมกำลังทำอะไรอยู่ และต่อไปจะทำอะไร เพื่อให้โครงการดังกล่าวบรรลุจุดประสงค์ตามที่ตั้งเป้าหมายไว้ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าข้อมูลทั้งหมดที่ผมเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังจะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อยนะครับ