ลงโฆษณา
0-29278835-36
ต่อ 25


Article Dailynews

งานไป lecture สาธิตและทำ WORKSHOP
ที่ California School of Culinary Arts (CSCA) นครลอสแองเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา

เดลินิวส์ ฉบับที่ 321 (วันศุกร์ที่ 26 สิงหาคม 2548)

        สามอาทิตย์ที่ผ่านมาผมได้ไปทำงานโดยได้รับเชิญจากกระทรวงต่างประเทศเช่นเดิมนะครับที่ประเทศสหรัฐอเมริกา กรุงลอสแองเจลิสและใกล้ ๆ กับซานฟรานซิสโกไปสาธิตสอนและทำเวิรค์ชอปให้แก่เชฟที่โรงเรียนสอนทำอาหารที่มีชื่อเสียงที่ประเทศสหรัฐอเมริกาทางฝั่งตะวันตกนะครับและเพิ่งกลับมาก็เลยจะเขียนคอลัมภ์นี้

        เพื่อรายงานว่าไปทำอะไรมาบ้างความจริงแล้วไม่ได้ไปเที่ยวนะครับไปทำงานมาและทำงานหนักพอสมควรและก็ได้อะไรมาบ้างผมไปตั้งแต่วันที่ 31 กรกฎาคม 2548 และเมื่อไปถึงวันที่ 1 สิงหาคม 2548 และวันต่อมาก็ได้ไปดูที่โรงเรียนที่เมืองพาสดีน่าและก็เริ่มเตรียมของเพื่อบรรยายตอนกลางคืนใช้เวลาบรรยายประมาณ 4 ชั่วโมงทุกคืนเป็นเวลา 5 วันด้วยกันในวันแรกไปกับลูกน้อง 2 คน

         เพื่อไปช่วยเตรียมอาหารต่าง ๆ ในครัวของ California School of Culinary arts หรือที่เค้าเรียกว่า CSCA ที่เมืองพาสดีน่าใกล้ ๆ กับกรุงลอสแองเจลีสนั่นละครับเป็นโรงเรียนในเครือของ กองดองเบอร์ และก็มีนักเรียนเป็นพัน ๆ คนแต่ที่ผมไปสอนนั้นผมไปสอนครูและนักเรียนบางคนที่ได้ระดับแล้ว ก็ไปทำงานหนักพอสมควรและตอนกลางคืนก็บรรยายพอสอนเสร็จก็มีการสาธิตให้ผู้เข้าร่วมการบรรยายดู พอสาธิตเสร็จก็มีการทำ เวิรค์ชอปให้ผู้เข้าร่วมการบรรยายมาทำร่วมกัน

        ในวันที่สองที่ไปถึงก็มีงานที่สถานกงสุลใหญ่ซึ่งวันนั้นท่านฑูตท่านก็ได้มาด้วยและได้มีงานแถลงข่าวเปิดตัวหมึกแดงให้คนไทยและชาวต่างชาติได้ทราบว่าทำไมเราถึงได้ไปที่กรุงลอสแองเจลิสและซานฟรานซิสโกท่านกงสุลใหญ่ได้ให้ความกรุณาแก่ผมมากแนะนำตัวผมและให้ผมช่วยบรรยายเกี่ยวกับประวัติของอาหารได้และรากของอาหารไทยซึ่งก็มีคนมากมายที่อยู่ในวงการอาหารได้มาฟังและได้รับรู้ในสิ่งที่เรามาทำ

      หลังจากนั้นได้มีการสาธิตการทำอาหารผมก็ทำผัดไทยให้ทุกท่านรับประทานกันและหลังจากสาธิตเสร็จผมก็ได้ชวนเชฟ ของ CSCA นี่เองมาทำอาหารด้วยและให้เค้าเป็นคนผัดให้เราได้ทานกันซึ่งผมชอบเชฟมาก ๆ เพราะตัวแกใหญ่ซะเหลือเกิน แกชื่อว่า OSLEY ตัวแกใหญ่กว่าผมซักประมาณ 20 กว่าเท่า ยืนข้าง ๆ แกทำให้ผมดูตัวเล็กไปทันที เป็นเชฟที่อารมณ์ดีและช่วยเหลือผมดีมากเลยหลังจากมีการแถลงข่าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว

         ผมก็ต้องรีบกลับเพื่อไปเตรียมของสาธิตต่อในคืนนั้นและคืนต่อมาเป็นคืนวันศุกร์คืนวันสุดท้ายหลังจากจบหลักสูตรการสอนและการทำเวิรค์ชอปเรียบร้อยแล้วและผมก็ได้ไปทำอาหารเช่นเคยอย่างที่ผมได้ไปทำที่นิวซีแลนด์คือไปทำอาหารสำหรับงาน Thai night ซึ่งท่านรองกงสุลใหญ่ได้ให้เกียรติมารับประทานและมาเป็น HOST ในงานนี้ซึ่งท่านเป็นเจ้าภาพ

        ผมก็ทำอาหารความจริงแล้วไม่ได้ทำอะไรมากเลยนะครับให้เด็กทำซะมากกว่าเพราะเด็กที่นี่ก็พอใช้ได้เลยแล้วก็มีอาหารที่กินระหว่างค็อกเทลก็ได้ทำลาบไก่ใส่ในใบ ENDIVE และให้บ๋อยซึ่งเป็นเด็กนักเรียนที่นั่นเดินเสริฟ์อยู่ก็ได้อิ่มหนำสำราญและเอร็ดอร่อยมากเลย

      ส่วนอาหารจานเด็ดก็เหมือนกับที่นิวซีแลนด์เดือนก่อนนั้นแต่มีอาหารอีกจานหนึ่งที่ไม่ได้ทำที่นิวซีแลนด์คือปูนิ่มนำมาชุปแป้งทอดและเสริฟ์ด้วยยำมะม่วงแทนที่จะทำเป็นอาหารจานอื่นซึ่งก็เปลี่ยนไปบ้าง

ซึ่งก็จะดีไม่น้อยเพราะว่าเราไม่ได้ใช้เนื้อกวางในคราวนี้ซึ่งสนุกมากเลยครับและเด็ก ๆ ก็ได้ความรู้รวมทั้งครูด้วยนะครับและผมก็เรียนตามตรงเลยนะครับว่าผมเหนื่อยพอสมควรเพราะตอนนี้เริ่มแก่แล้วและต้องยืนวันละ 12 ชั่วโมง นาน ๆ ที่จะได้ทำอย่างนี้สักที แต่ก็สบายใจและดีใจที่ได้ช่วยชาติให้ได้ขายของและเผยแพร่อาหารไทยให้เป็นที่ชื่นชอบและเป็นที่นิยมมากขึ้นและหวังว่าเชฟที่ได้รับการอบรมจากผมไปแล้วนั่นได้ซื้อผลิตภัณฑ์ของไทยและก็เอาผลิตภัณฑ์ของไทยไปใช้ในการทำอาหารต่อไปเราจะได้ส่งออกเยอะ ๆ ไงครับ   

รายการทีวี |  เวบบอร์ด  |  หมึกแดงไกด์  |  บทความ
สินค้าหมึกแดงคลับ  |  สูตรอาหาร cookbook |  เคล็ดลับคู่ครัว

Mcdang.com version2.0  is best view on IE at 1024*768 Pixels
Copyright © 2006,McDang.com, Webmaster ; webmaster@mcdang.com