ลงโฆษณา
0-29278835-36
ต่อ 25


Article Dailynews

Marnee Thai San Francisco

เดลินิวส์ ฉบับที่ 322 (วันศุกร์ที่ 2 กันยายน 2548)

        เมื่ออาทิตย์ก็ได้เขียนเกี่ยวกับเรื่องการไปทำงานที่อเมริกาไปสอนทำอาหารให้กับพวกเชฟต่าง ๆ ที่โรงเรียนสอนทำอาหารที่มีชื่อ แต่ไม่ได้หมายความว่าในระหว่างที่ผมไปอเมริกานั้น ผมไม่ได้ไปแวะกินอะไร ๆ ที่เอร็ดอร่อยหรือไปชิมอาหารที่ร้านอาหารไทยเลย ซึ่งความจริงแล้วผมก็เลยอยากนำเสนอร้านอาหาร ๆ หนึ่ง ที่ตอนปลายการเดินทางและการไปทำงานนั้น ผมก็ได้ไปรับประทานอาหารที่ ร้านอาหารไทยร้านหนึ่ง ซึ่งเขามีอยู่ 2 สาขา ชื่อว่า มณีไทย

        เป็นร้านอาหารที่มีชื่อและได้รับการรับรองจากเชลล์ชวนชิมของประเทศอเมริกาซะด้วยซิครับ คือเขาเรียกว่า ZAGAT ซึ่งเป็นหน่วยงานของ CNN ซึ่งเขามีทีมงานไปชิมอาหารทั่วประเทศอเมริกาเลย แล้วก็ให้เรตติ้ง เหมือนกับเชลล์ชวนชิมหรือหมึกแดงไกด์นั้น แต่ว่าเป็นที่น่าเชื่อถือและเป็นที่ยกย่องกันมากในวงการอาหารของประเทศอเมริการ้านไหนที่ได้ ZAGAT ก็จะเจริญรุ่งเรืองและมีฝรั่งเขามากินอาหารที่ร้านนี้มากมายก่ายกอง ผมก็เลยอยากจะไปดูว่า ลิ้นของคนฝรั่งที่เขาไปชิมที่ร้านนี้มันเป็นยังไงบ้าง และเขาชิม ได้ดีหรือเปล่า

        ร้านอาหารไทยในต่างประเทศนั้นเขาแบ่ง เป็น 2 ส่วนนะครับ เป็นร้านอาหารไทยที่เป็น original หรือเป็นสูตรอาหารแท้ และดั่งเดิมไทยแท้ หรือจะเป็นร้านอาหารไทยที่เอาอาหารไทยมาประยุกต์นิดหน่อย และเสิร์ฟ ให้มันมีความเก๋ไก๋และแพงขึ้นอีกแต่ว่ายังใช้เครื่องปรุงและวิธีการทำของไทย ซอสก็เป็นของไทย ไม่ใช่แบบที่ฝรั่งเขามาทำกัน เช่น เอาส้มตำมาตำแล้ว ใส่ใบโหระพา และใส่ขิง แล้วแทนที่จะตำก็เอากลายเป็นส้มตำขลุก และไม่มีความเอร็ดอร่อยและไม่มีความเป็นไทย อยู่เลย ร้านอาหาร 2 รูปแบบนี้ เป็นที่นิยมกันทั่วไป แต่ว่าร้านอาหารที่ทำประยุกต์อาหารไทยขึ้นมานั้นจะมีราคากว่า และจะได้ราคากว่าเพราะวิธีการทำอาหารและวิธีการ Present อาหารให้เขากินและจะใช้งบประมาณมากมายในการตกแต่งสำหรับให้ลูกค้าจูงใจลูกค้ามากิน

             ส่วนร้านอาหาร มณีไทยของ เชฟ ชื่อ คุณชัย ศิริญาณ เป็นร้านอาหารไทยแท้เหมือนกับร้านอาหารที่ครอบครัวไปเปิดขึ้นเพื่อจะให้เป็นร้านอาหารที่ดีและไปเปิดทำการขายอาหารแบบไทย ๆ เหมือนร้านหนึ่งคูหาแต่ก็ออกมาหน้าตาก็สะอาดสะอ้านและเรียบร้อยดีส่วนอาหารที่เขานำเสนอนั้นก็เป็นอาหารที่ เรารู้จักกันทั้งนั้นเลย และก็คงไว้ซึ่งความเป็นไทยและรสชาติที่เป็นไทย ๆ มาก ๆ เลย นะครับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากความเอร็ดอร่อยของ original ไทยคิวซี หรืออาหารแท้และดั่งเดิมแบบตำหรับไทยจริง ๆ นั้นมันอยู่ที่ความเข้าใจว่า อาหารไทยรสชาติที่แท้จริงหรือคำว่า PROFILE เป็นอย่างไรบ้าง

             ซึ่ง PROFILE มันไม่ควรจะหวานไปหมดทุกอย่างแต่ว่าสมัยนี้ Operation หรือร้านอาหารไทยที่อยู่ที่อเมริกามากมายก็ทำทุกสิ่งทุกอย่างให้มันหวานจนเกินไป และมันจะไม่อร่อยและจะเลี่ยนด้วยซ้ำไป แต่มาอ้างว่าคนฝรั่งที่เขามากินเขาชอบแบบนั้น แต่ว่ามันอยู่ที่การนำเสนอเพราะว่าดูอย่างร้านของ เชฟ ชัยซิ รสชาติก็ยังเหมือนไทยอย่างเดิมเลย และมีความเผ็ด ความร้อน ความเอร็ดอร่อยเหมือนเดินและทำไมยังมีฝรั่งเขามากินตั้งเยอะตั้งแยะ และแถมยังได้ ป้ายประกาศเกียรติคุณของ ZAGAT เขาอีกด้วย

            เอาล่ะผมไม่พูดมาก แต่ว่าอยากให้เพื่อน ๆ รู้ไว้ว่าอาหารไทยในเมืองนอกเนี่ย รัฐบาลไทยจะเอาไปทำ เป็นให้ป้าย สรรค์เสริญว่าเป็นอาหารที่แท้จริง หรืออะไรต่าง ๆ ก็ไม่มีใครเขาแคร์กันเท่าไหร่หรอกที่เขาแคร์คือเขาอยากได้ป้าย สรรเสริญเกียรติคุณจากทางฝรั่งต่างหากเพราะว่าลูกค้าส่วนมากเป็นลูกค้าฝรั่งทั่งนั้นเลยนะครับ เพราะฉะนั้นการที่ฝรั่งจะไป เขียนให้และก็จะไปแนะนำและก็ให้ประกาศนียบัตรนั้น ควรจะเป็นสิ่งที่ควรประสงค์จากเจ้าของร้านไทยทั้งหมดเพราะฉะนั้น ผมคิดว่าและขอเตือนอีกอย่างหนึ่งว่าอาหารไทยมันต้องมีการพัฒนาไปเรื่อย ๆ และอย่างไปคิดว่าอาหารไทยในเมืองนอกต้อง เป็นอาหารไทยแท้และดั่งเดิมแบบโบราณ ๆ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลยหรือพลิกแพลงเลย มิฉะนั้นอาหารไทยก็จะไม่เจริญเติมโต

           ดูอย่างร้าน อาหารของคุณกิติชัย ที่นิวยอร์ก ซึ่งไปเปิดร้านกิติชัย ได้ปีกว่า ๆ เท่านั้นเองขายวันเป็นแสน ๆ เหรียญ และประสพความสำเร็จอย่างยิ่ง เขาก็ทำอาหารแบบไทย ๆ นี้แหละ แต่ว่าไม่ใช่อาหารแบบไทย ๆ ที่เสิร์ฟเป็นถ้วย ๆ มาเสริฟ์เป็นจานต่อจานและมีการตกแต่งอย่างสวยงามและ Presation ที่แปลกไป และไป ๆ มา ๆ ฝรั่งก็สรรเสริญเยินยอแล้ว ก็ไปกินแล้วก็สร้างชื่อเสียงให้ประเทศไทยได้อย่างมากเลยผมก็ขอชมเชยและยิ่งดีด้วยกับคุณกิติชัย เพราะว่าเขามีความสามารถ มากและสามารถเอาอาหารไทยที่เขาได้ดัดแปลงเพื่อเอาไปสื่อให้ฝรั่งและขายได้ราคาสูง ๆ

         ส่วนร้านของ มณีไทย นั้นเป็นร้านที่ไม่มีผู้ช่วยลงทุนแต่ลงทุนเองและก็เก่งมากเลย ก็ลงทุนได้จนกระทั่งมี 2 ร้านนะครับหลังจากได้ประกาศจาก ZAGAT ก็ขายดิบขายดีและคนก็มาลงมากินที่นี้เรียบร้อยถือว่าอาหารที่ร้านนี้ราคาไม่แพงเท่าไหร่เลยนะครับ ผมไปวันนั้นก็เพราะว่าเชฟชัย เจ้าของร้านนี้ได้มาช่วยผมได้สอนการทำอาหารไทยให้กับเชฟที่โรงเรียน Culinary Institute of America ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มาเปิดอีกสาขาหนึ่งและเขาสอนสำหรับคนที่โตแล้วที่เป็นเชฟแล้วและโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนที่ผมได้ จบมาด้วยซิเหมือนกับกลับไปบ้านเลย

           กลับไปโรงเรียนเก่าก็สนุกดีเหมือนกัน ส่วนเชฟชัยก็เชิญผมไปรับประทานที่ร้านแกก่อนที่จะกลับเมืองไทย ร้านนี้ไม่ได้เล็กเท่าไหร่นะแต่ก็กระทันรัดสวยงามลึกพอสมควรและก็บรรยากาศก็ดีมากเลยมีความสวยงามมีความเป็นไทยพอสมควรส่วนอาหารนั้นผมนั่งไปก็กินไปเพราะว่ามีมากมายสักเหลือเกินแล้วก็เชฟชัยก็จับเรากินสักเกือบตายไปเลย สิ่งแรกที่มาก็ จะมีสเต็กมาให้เรากินสักก่อน เป็นสเต็กไก่ ซึ่งที่นี้เขาทำได้ดีมากเลยนะครับเขาย่างสเต็กสุกพอดี พอดีไม่สุกจนแห้งและมันจะแข็งจนเกินไปเพราะไก่ที่เมืองนอกนะมันไม่เหมือนกับไก่ที่เมืองไทย นะครับ

           หลังจากนั้นก็มีปอเปี๊ยะทอดซึ่ง น้ำจิ้ม เชฟชัยก็เป็นคนทำเองและก็ยัดใส่อย่างเอร็ดอร่อยแต่ว่าไป ๆ มา ๆ ปอเปี๊ยะ ทอดไม่ใช่ปอเปี๊ยะทอดแต่ว่าเป็นปอเปี๊ยะกุ้งเอากุ้งมาพันใส่รากผักชี กระเทียมพริกไทยตำแล้วก็หมักแล้วก็เอาไปพันกับแป้งปอเป๊ยะแล้วก็ชุปจิ้มกับน้ำจิ้มกินอร่อยมากเลย อาหารจานนี้ ภาษาไทยเขาเรียกว่า กุ้งสะโหร่ง หรืออะไรแบบนั้นผมก็ไม่แน่ใจนะครับผมก็ชอบกินมาก ๆ เลย แต่ความจริงแล้วผมชอบกินน้ำจิ้มที่เป็นน้ำพริกเผากับน้ำมะนาวกับน้ำปลานิดหนึ่งผสมด้วยกันจะอร่อยมากเลยครับ

            หลังจากนั้นเชฟชัย ก็เอาหมี่กรอบมาให้กินเล่นซึ่งผมเป็นคนที่ชอบกินหมี่กรอบมากเลยต้องขอชมเชยว่าหมี่กรอบที่ร้าน มณีไทย นั้นอร่อยมาก เพราะว่าหมี่กรอบในเมืองไทยโดยมากเขาจะขาดกลิ่นของส้มซ่า แต่ถึงแม้ที่อเมริกาไม่มีส้มซ่าก็ตาม เขาก็เอาผิวของส้มซันควิสลูกสีเหลือง ๆ ใหญ่ ๆ นะครับเอามาใส่ในน้ำจิ้มน้ำปรุงซึ่งน้ำปรุงที่ทำให้เหนียวแล้วเนี่ยจะมีกลิ่นหอม ๆ ของผิวส้มอยู่ในนั้นและมันจะไม่หวานจนเกินไป เขาทำได้ดี จริง ๆ เลยและมีความเอร็ดอร่อยมาก พูดแล้วก็อยากกินแกงเขียวหวานหรือแกงเผ็ดกับหมี่กรอบเพราะว่าตั้งแต่เด็ก ๆ ก็ชอบกินเป็นอย่างนี้หล่ะครับ
 

      หลังจากนั้นก็เป็นอาหารอีกอย่างหนึ่งที่ผมเคยกินมาแล้ว ที่ แพสดีน่า ที่ แอลเอ ที่ร้านอีกร้านหนึ่งที่ผมจะเขียนถึงก็เป็น ทอดมันข้าวโพด ซึ่งที่นี้เขาก็ทำข้าวโพดติดเป็นแพมากินกับ อาจาดซึ่งมีความเอร็ดอร่อยมากข้าวโพดก็ยังหวานข้างนอกจะกรอบข้างในจะนุ่มและก็มีความหวานความเค็มนิดหน่อยอร่อย มากเลยครับอันของแบบนี้ควรจะกินแกล้มเหล้านะครับเพระว่ามันอร่อย จริง ๆ หลังจากนั้นก็มีปอเปี๊ยะสดแต่คราวนี้เขาเลยเอาเชฟชัยเขาเล่นเอาปูใส่ มากเยอะ เต็มไปหมด ผมก็เลยว่าใจดีจังเลย ความจริงแล้วอยากกินปอเปี๊ยะสดที่มันแบบว่าคนอนาถากินก็ได้เพราะว่าแก่ให้เนื้อปูมากจนเกินไปเลยไม่ได้กินอะไร กรอบ ๆ ที่อยู่ข้างในและไม่ได้รสชาติกุนเชียเลย เพราะว่าได้แต่รสชาติของปูซึ่งเป็นความใจดีมากของเชฟชัยนะครับ

          นอกจากนั้นก็ยังมีอาหาร ๆ เมน ๆ ซึ่งมีผัดไทยร้านนี้ทำผัดไทยได้อร่อยมากเลยผัดไทยวุ้นเส้นนะครับและยังมีพริกขิงที่เขาใช้พริกขิงกุ้งไม่มีไข่เค็มนะครับ แต่ว่าผัดพริกขิงสำหรับผมอาจจะหวานไปนิดนึ่งแต่ว่าถั่วฝักยาวกับกุ้งผัดพริกขิงที่ร้านนี้พอใช่ได้เลยหล่ะ ดีกว่ากินร้านที่เมืองไทยหลายร้านพอสมควรเลย หลังจากนั้น เชฟชัยก็บอก ว่ายังมีอีกเยอะนะครับผมก็จะแย่อยู่แล้วก็จะต้องขึ้นเครื่องบินกับไป แอลเอ มีปูเท่านั้นเองที่อเมริกา ที่เรียว่า DUNGENESS เป็นปูตัวใหญ่ ซึ่งเชฟชัยก็เอามา 2 เอาผัดพริกไทยดำกับปูผัดผงกะหรี่กินกันไม่หวัดไม่ไหวผุงกางอยากจะเอาใส่ถุงกับบ้านแต่กลัวว่ามันจะไปแตกบนเครื่องบินเพราะว่าเครื่องบินที่อเมริกาตอนนี้มันวุ่นวายมากเลยต้องถอดเข็มขัดถอดรองเท้าเกือบจะต้องแก้ผ้าขึ้นเครื่องเลยหล่ะเพราะว่าเขาจะต้องตรวจ

           อย่างไง ๆ ผมก็ดีใจที่มันต้องเซฟไว้ก่อนเพราะว่าก็ต้องทำความเข้มงวดในความปลอดภัยในการเดินทางของเราอยู่แล้วนะครับ พอกินเสร็จและนะครับไม่มีท้องเหลือเลยสำหรับกินของหวานแต่เชฟชัยได้เลี้ยงดูปูเสื่อเราอย่างดีและอาหารที่ร้านนี้ก็มีรสชาติที่เป็นไทยแท้และเอร็ดอร่อยมากก็ได้ถ่ายรูปกับพวกน้อง ๆ ที่เป็นเชฟแต่บอกเคล็ดลับอะไรไว้ให้นะครับทราบไมครับว่าเชฟชัยเป็นคนที่ทำซอสไว้หมดเลยซอสต่าง ๆ ตั้งแต่น้ำ ยำ น้ำปรุง น้ำผัดอะไรต่าง ๆ เนีย เชฟชัยจะเป็นคนทำไว้หมดเลย และก็เป็นคนทำเอง และหลังจากนั้นก็ให้ลูกน้องเนี่ยเป็นคนผัดไปหรือจัดการได้อย่างเรียบร้อยแต่ว่าสำหรับว่าซอสนั้น เชฟชัยเตรียมไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ และเมื่อถึงเวลาเชฟชัยก็ได้ออกไปที่โน่นไปที่นี่ไปทำอะไรต่อมิอะไรได้ไงครับได้ไม่ต้องติดอยู่กับร้านทั้ง 2 ร้าน ซึ่งร้านทั้ง 2 ร้านก็ผมขออวยพรให้ขายดี ๆ นะครับ
   

รายการทีวี |  เวบบอร์ด  |  หมึกแดงไกด์  |  บทความ
สินค้าหมึกแดงคลับ  |  สูตรอาหาร cookbookเคล็ดลับคู่ครัว

Mcdang.com version2.0  is best view on IE at 1024*768 Pixels
Copyright © 2006
,McDang.com, Webmaster ; webmaster@mcdang.com