ถ้าลูกค้าชอบรสชาติแบบไหนก็จะทำให้แบบนั้น ทำให้รสชาติออกมาถูกปากลูกค้า ซึ่งคนเรานั้นมีความชอบในการรับประทานที่มันแตกต่างกัน บางคนชอบกินเปรี้ยว บางคนชอบกินหวาน บางคนชอบกินเค็ม แต่ตัวลูกค้าเองก็ต้องรู้ตัวเองเสียก่อนนะครับว่าตนเองนั้นชอบรสชาติแบบไหน เขาจะได้ทำให้เราได้อย่างถูกใจและถูกรสชาตินะครับ ตัวอย่างเช่น ส้มตำ เราก็ต้องรู้ว่าเราชอบส้มตำรสชาติแบบไหน จะชอบส้มตำไทยที่รสชาติมันหวาน ๆ เปรี้ยว ๆ เผ็ด ๆ และมีความเค็มมานิดหน่อย หรือชอบกินส้มตำลาว ที่มีแต่รสเปรี้ยวกับเค็ม ไม่มีรสหวานเลย ก็แล้วแต่คนชอบนะครับ

         เมื่อผมทราบอย่างนี้แล้ว ผมก็เลยสั่งอาหารแบบที่ผมชอบมากิน มี ไส้อั่ว ที่เขาทำเอง ซึ่งทำได้อร่อยมาก ๆ ครับ ผมกินคนเดียวหมดจานเลยครับ แถมยังห่อขึ้นรถกลับมาบ้านอีกต่างหาก ต้องกินกับขมิ้นขาวและผักแนมด้วยนะครับ เพื่อตัดความเลี่ยนของไส้อั่วนะครับ
ส่วนส้มตำนั้นผมจะชอบกิน ส้มตำลาวมาก ๆ เพราะว่าผมไม่ชอบกินส้มตำที่มันมีรสหวานเลยซักนิดเดียว รสเปรี้ยว เค็ม เผ็ดเท่านั้นที่ผมชอบ ยิ่งใส่ปลาร้าดี ๆ ที่นำไปต้มมาแล้ว

         มันยิ่งเอร็ดอร่อยเสียเหลือเกิน และมีอาหารสองอย่างที่ผมไม่ได้บอกเจาะจงว่าจะให้มีรสชาติอย่างไร แต่ผมให้เขาทำอย่างที่เคยทำมาให้ลองชิม ซึ่งก็คือ กบทอดกระเทียมพริกไทย ปรากฏว่าเขาทอดออกมาได้รสชาติดีมาก ๆ ครับ เพราะว่าเขาทอดเป็นคือ ทอดโดยไม่ได้ใช้ไฟแรงจนเกินไปเพราะไม่อย่างนั้นแล้วมันจะทำให้กระเทียมนั้นไหม้จนทำให้มันมีรสขม พอเขาทอดเสร็จ ผมก็จับใส่ปากเลยครับ เพราะมันกำลังร้อน ๆ อยู่ มันทั้งกรอบทั้งอร่อยมากครับ