|
มีขนมปังอยู่อย่างหนึ่งที่เรียกว่า
Bun (บัน)
ก็เป็นขนมปังธรรมดา ๆ
นี้หละครับ
ที่บ้านเราก็จะมีขายตามซุปเปอร์มาร์เก็ตเป็นไส้หมูหยอง
ไส้ครีมอะไรพวกนั้นใช่ไหมครับ
แต่ว่าที่ร้านนี้ เขาทำเป็น
ไส้หมูบาร์บีคิว
โดยจะหั่นหมูเป็นชิ้นๆ ยาว ๆ
กัดเข้าไปแล้ว
มันจะได้รสชาติเค็ม ๆ
และมีกลิ่นหอมมาก
ผมกินคนเดียวหมดสองก้อนเลย
เพราะว่าอร่อยมาก
ยังมีขนมปังอีกอย่างหนึ่ง
เป็นไส้หมูเหมือนกัน
แต่ว่าเป็นไส้หมูสับ คล้าย ๆ
กับไส้สาลาเปานั่นเองครับ
แต่จะเอาไปอบแทนการนึ่งแบบสาลาเปา
แล้วโรยด้วยงา รสชาติอร่อยมาก
ตัวแป้งนุ่มเหนียวดีมาก
กินมาตั้งหลายอย่างแล้ว
ยังไม่ได้กินผักเลย
ก็ลองสั่ง
ขนมผักกาด
ที่ไม่ธรรมดามากิน
ที่บอกว่าไม่ธรรมดานั้นก็เพราะว่า
เขาใช้ผักกาดเกือบจะล้วน ๆ
เลยมีแป้งน้อยมาก
และยังมีเครื่องเคราอื่น ๆ
ใส่ลงไปด้วยอีกเยอะมาก
ทอดมากรอบกำลังดี
หั่นมาเป็นชิ้น ๆ
เวลากินนั้นเราจะรู้สึกว่ามันได้เนื้อได้หนัง
ก็หมายความว่า
มันไม่มีถั่วงอกมาปนหรือแป้งที่หนาจนแทบจะไม่มีผักกาด
ต้องลองไปกินดูนะครับ
ถึงจะรู้ว่ามันแตกต่างกับขนมผักกาดที่เราเคย
ๆ กินกันอย่างไรนะครับ
ผมได้ลองสั่งผักอีกอย่างหนึ่งมากิน
ซึ่งจานนี้ก็อร่อยมาก ๆ
มันเป็นผัก
Cos (คอส)
ที่นำไปอบในหม้อดินกับกะปิ
แล้วก็โรยด้วยปลาเค็มทอดกรอบ
ๆ เป็นชิ้นเล็ก ๆ
กลิ่นหอมหวนชวนกินมาก ๆ
ครับ ถ้าได้ข้าวสวยร้อน ๆ
มากินด้วยกันคงจะดีไม่น้อยเลยครับ
แล้วบังเอิญเพื่อนผมได้สั่ง
ข้าวอบกุนเชียง
มาแล้วโดยที่จะเสิร์ฟมาพร้อมข้าวอบมาเปล่า
ๆ ถ้วยหนึ่ง
แล้วมีชิ้นกุนเชียงกับไก่เค็มแยกใส่จานมาต่างหาก
เวลากินก็เอาตะเกียบคีบชิ้นกุนเชียงหรือไก่เค็มไปจุ่มในซีอิ้วขาวเสียก่อน
แล้วกินพร้อมกับข้าวสวย
ดูแล้วเหมือนน่าจะเลี่ยนใช่ไหมครับ
แต่จริง ๆ
แล้วมันไม่เลี่ยนเลยครับ
ถ้ากลัวเลี่ยนก็เอาผักคอสอบปลาเค็มมากินไปด้วยกันก็ได้นะครับ
เพราะว่าผักอบมันจะเค็ม ๆ
ตัดความเลี่ยนของกุนเชียงได้เป็นอย่างดี
|