|
ต้นฉบับเดลินิวส์
ฉบับที่ 73
|
|
สำหรับลงวันศุกร์ที่
24 พฤศจิกายน 2543
|
|
เรื่อง
ร้านแม่บ๊วย,ร้านไผ่ขวาง
|
|                 อยู่กรุงเทพฯ
นี้ ผมถือว่าเรานี่โชคดีมาก เพราะมีของกินมากมาย และถ้าเราอยากจะไปต่างจังหวัดไปพักผ่อน
และหา อะไรกินอร่อย
ๆ ก็มีร้านอาหารที่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ นัก ที่มีทั้งคุณภาพ
และความอร่อยด้วย ก็เหมือนกับตอนที่ผมไป
สุพรรณบุรี อยากนักอยากหนาที่จะพูดภาษาไทยสำเนียงคนสุพรรณ
เป็นสำเนียงที่เหน่อ ๆ และซื่อดี เผอิญผมเหน่อไม่
ไหว และไม่เป็นคนซื่อเพราะว่าเป็นคนเซ่อมากกว่า เลยพยายามพูดเท่าไรก็พูดไม่ได้ |
 |
              คุณพ่อผมเที่ยวประเทศไทยมาทั่ว
แล้ว ส่วนเจ้าลูกไทยเพิ่งโผล่หัวกลับมาประเทศไทยไม่กี่ปี
ก็เลยต้องรีบทำ รีบเที่ยว รีบชิม และรีบกิน ได้มีเนื้อหาสาระ
ในบทความที่เราเขียนให้กับท่านผู้อ่านไงครับ รีบกินจนกระทั่งอ้วนท้วนสมบูรณ์
คลอเรสเตอรรอลสูงขึ้นไปเหมือนจรวด
แล้วแถมยังถูกหมอสั่งให้งดกินเหล้าเสียอีก แต่ก็ดีเหมือนกัน
ศาสนาของเราบอกว่าให้เดินสายกลาง อะไรมันมากเกิน
ไป มันจะไม่ดี ผมก็ยั้ง ๆ ไว้บ้าง |
|                 เรื่องกินหน่ะยั้งไม่อยู่
เวลาไปชิมมันชิมคำเดียวไม่ได้ เพราะกลัวว่าเจ้าของร้านจะหาว่า
เราดัดจริต แล้วอาหารของเขาไม่อร่อยแล้วไม่เชื่อ เลยจำเป็นต้องกินครับ
เหมือนกับที่ร้านแม่บ๊วยที่เมืองสุพรรณนี่แหล่ะ เมื่อก่อนนี้คุณสมพร
ชื่อเหมือนผู้ชายแต่ความจริงเป็นนะครับ ดีกว่า
สมภารก็แล้วกัน ไม่งั้นต้องไปอยู่ที่วัด เคยเปิดร้านอยู่ริมแม่น้ำ
ย้ายมาปลูกตึกใหญ่โตสะอาดสะอ้านขายของฝาก
และขายอาหารซึ่งยังอร่อยเหมือนเดิมอยู่เท่ากับที่เมื่อสมัยคุณพ่อได้มาชิมไว้
|
|                 อาหารที่เมืองสุพรรณก็ต้องเป็นอาหาร
ปลา กุ้ง น้ำจืดสิครับ เพราะที่นี่อุดมสมบูรณ์จริง ๆ มีของว่างมาให้กินเสียก่อน
เป็นเต้าหู้เสวย แต่เขาเอามาบดแล้ว
ปั้นเป็นก้อนแล้วจึงทอด ตอนแรกนึกว่าทอดมัน แต่รสชาติกลมกล่อม
รสชาติอร่อย ไม่เหมือนกับเต้าหู้เลย จิ้มกับน้ำ
จิ้มหวาน ๆ เผ็ด ๆ เข้ากันดีจริง ๆ เขาเอากุ้งแม่น้ำมาทำเป็นเมี่ยง
ที่ฝรั่งจะเรียกว่า Warm Salad คือมันยังไม่เย็น
และมันไม่ร้อนแล้ว ที่ภาษาไทยเรียกว่า เย็นชืด แต่เมี่ยงนี่ทำง่าย
เปรี้ยว เค็ม หวานนิด ๆ หอมต้นหอม กินกับใบชะพลู
อร่อยมากเลยครับ ไม่เคยกินมาก่อน
|
|                
ถ้าพูดถึงปลาแล้ว ปลาน้ำจืดก็ต้องมีปลาม้า เอามาทอดกรอบราดด้วยซอสสามรส
ซึ่งไม่หวานจนเกินไป ดีใจมาก
เพราะใส่มะขามเปียกพอ มันจึงมีความเปรี้ยว หวาน เค็ม เท่ากัน
นั่นแหล่ะคือรสของสามรสที่ถูกต้องในอาหารไทย
เสร็จแล้วสิ่งที่ผมชอบคืออะไรง่าย ๆ ไทย ๆ จริง ๆ คือปลาคังผัดเผ็ด
เนื้อของปลายังแน่น เหนียวนิด ๆ แล้วผัดเผ็ดนี้
ต้องมีน้ำมันเยอะหน่อยนะครับ ถึงแม้จะทำให้เราอ้วนก็ตาม
แต่น้ำมันในผัดเผ็ดนี้เอามาคลุกกับข้าวกิน ขึ้นสวรรค์แน่
ๆ แล้วถ้าไปสั่งกุ้งทอดเกลือ
ก็จะได้กุ้งทอดเกลือที่ที่อื่นคงไม่ค่อยจะมี เพราะใช้กุ้งน้ำจืดซึ่งมีมันกุ้งมากมาย
เวลาทอด มากับเกลือแล้ว
มันกุ้งก็จะไหลออกมา ทำให้เวลาตักใส่จานจะมีซอสมันกุ้งอยู่ที่ก้นจานอีกแล้วนะครับ |
|                 ต้องคลุกข้าว
กิน ไม่งั้นไม่ถึงใจ ถ้าเลี่ยนไปหน่อยก็กินหมี่กรอบกุ้งสดสิครับ
หอมมาก มีกลิ่นส้มซ่า หรือผิวมะนาวอยู่ในนั้นด้วย
และมากับเครื่องเคียงเช่น ถั่วงอก กระเทียมดอง กุ่ยฉ่าย
พริกสด ไม่เลี่ยน และหวาน เปรี้ยว กรอบ อร่อย และจะ
ล้างคอก็ต้องกิน ปลาม้าต้มเต้าเจี้ยวไม่เค็มจนเกินไป แล้วถ้าไปเช้า
ๆ ขอแนะนำเลยได้ไหมครับ สั่งปลาม้าต้มเต้าเจี้ยว
มาหนึ่งหม้อ และข้าวร้อน ๆ เป็นถ้วยมา แล้วเอาแกงนี่หล่ะราดไป
ท่านผู้อ่านก็จะได้กินข้าวต้มปลาม้าเต้าเจี้ยวที่แสน
จะอร่อย และก็อุ่นท้อง อุ่นใจดี ถ้าไปที่สุพรรณหล่ะก็ ก่อนถึงเมืองก็เลี้ยวแวะเข้าไปที่ร้านนี้นะครับ
ผมไปถึงตอนเช้า
ชิมมันหมดหลายอย่าง ก็ลองทำเช่นผมก็แล้วกัน กินปลาม้าต้มเต้าเจี้ยวเป็นข้าวต้มแทน
แล้วค่อยกลับมากินอาหาร
กลางวันทีหลัง ร้านแม่บ๊วยอยู่ที่ เลขที่ 44 ม. 5 ตลาดบางปลาม้า
จ.สุพรรณบุรี โทรศัพท์ : (035) 587-077
|
 |
           
ขับผ่านตัวเมืองสุพรรณ อำเภอเมืองมานิดหนึ่งไปที่ตำบลไผ่ขวาง
ก็จะมีร้านใหญ่โตมโหฬาร 3 ชั้น ติดอยู่ถนนใหญ่
ชื่อไผ่ขวาง ที่นี่ก็อร่อยอีกแล้ว ไม่อร่อยได้ยังไง เจ้าของร้าน
คุณอนุชา เมื่อก่อนนี้เตี่ยเคยขายกาแฟที่นี่มาก่อน เป็นที่
รถประจำทางหยุดพัก รถทัวร์ รถท่องเที่ยวต่าง ๆ หน่ะครับ
เป็นสถานีรถโดยสาร ก็ขายแต่กาแฟมา ไป ๆ มา ๆ ก็ขาย
อาหาร และสถานีรถก็ย้ายไปจึงซื้อสถานที่สถานีไปซะเลยทำเป็นร้านอาหาร |
|                 
อาหารที่นี่เป็นอาหารที่ต้องพูดว่าทำ
ด้วยใจ ทำด้วยอารมณ์ และเป็นอาหารที่ใช้ฝีมือความคิดสร้างสรรค์ทำ
ผมเป็นคนที่ชอบกินอาหารป่ามาก ผัดเผ็ด
หมูป่า หรือผัดเผ็ดปลาไหล ชอบมาก ไม่ทราบว่าเป็นคนขี้เมาหรือเปล่า
แต่ผัดเผ็ดหรืออาหารป่าพวกนี้เป็นของที่เลอ
เลิศ เป็นกลับแกล้มที่ดีสำหรับคนที่ชอบกินเหล้า ผมก็ว่าผมไม่กินเหล้ามากเท่าไรนะครับ
แต่ตามคำสั่งของหมอผม
คงกินหนักพอสมควร |
|                 มิฉะนั้นจะไม่ถูกยกเลิกกินแอลกอฮอล์
ร้านนี้มีผัดเผ็ดปลาไหล ที่ผัดแล้วถึงใจจริง ๆ ก็ลองดู
ในรูปเอาก็แล้วกัน ว่ามันเผ็ด เข้มข้น มัน น่ากินแค่ไหน
แล้วปลาไหลก็ไม่เหม็นคาวเลยนะครับ เขาทำห่อหมกปลา
ซึ่งเป็นห่อหมกแห้ง ๆ เครื่องเทศถึงใจจริง ๆ และไม่เละหรือเปียกจนเกินไป
ของเด็ดจริง ๆ คือปลาอบฟางเผา ความ
จริงแล้วควรจะเรียกว่า ปลาอบฟาง เขาเอาปลาช่อนเสียบไม้ เอาไปเผาด้วยฟางจริง
ๆ ปลาสุก หอมหวลชวนกิน เนื้อ
ปลาออกสีน้ำตาลนิด ๆ โดยเฉพาะตรงพุง และกลิ่นของฟาง โดยการอบจากฟาก
เข้าไปอยู่ในเนื้อปลาทำให้เหมือน
ปลารมควันเผา กินกับน้ำพริกเผ็ด ๆ ซึ่งทำด้วยพริกแห้งตำ
คุณเอ๋ย แจ่วก็แจ่วเถอะ กินเปล่า ๆ ก็อร่อย คลุกกับข้าว
กินก็ยังดี |
|                 เมื่อเจ้าของร้านรู้เข้าว่า
หมึกแดงชอบกินอาหารป่า เลยทำต้มเปรตปลาไหลให้กิน คงไม่ทราบว่าต้มเปรต
นี้เขาเอาปลาไหลทั้งตัวมาต้มนะครับ ไม่สับไม่อะไรเลย แต่รสชาติเข้มข้น
เผ็ด และถึงใจ ถ้าใครกลัวปลาไหลก็ไม่
ต้องกิน เมืองสุพรรณนั้นมีของสดที่มาจากน้ำที่มีคุณภาพเยอะ
ส่วนมาจากดินก็มีนะครับ เช่นเห็ดโคนไงครับ บังเอิญ
เป็นหน้าเห็ดโคนพอดี แทนที่จะกินสลัด ก็กินยำเห็ดโคนแซบ
ๆ เปรี้ยวเค็มหวานนิด ๆ แล้วเห็ดโคนก็นุ่มแต่สู้ฟันนิด ๆ
กลิ่นหอมชวนกิน อีกแล้วนะครับ |
|                 สุพรรณ
ภาคกลางประเทศไทย มีอาหารโบราณให้กินเขาตำน้ำพริกกะปิอร่อยมาก
มีทั้งความเปรี้ยว ความเค็ม หวานนิด ๆ และความหอมของกะปิดี
ๆ แหม! คลุกข้าวกินกับเครื่องแนมอร่อยมาก ๆ หรือ
จะกินกับปลาเผาก็ได้นะครับ ไม่แพ้น้ำพริกยังมีป่นปลาร้าให้กินอีกด้วย
ร้านนี้มีอาหารมากมายผมแนะนำไว้แค่ที่ผม
จะแนะนำได้เพราะท้องมันกางแล้ว แต่ถ้ามีโอกาสไปเที่ยวสุพรรณบุรี
ก็แวะไปที่ร้านแม่บ๊วย หรือร้านนี้คือร้านไผ่ขวาง
อาหารแตกต่างกัน ที่นี่จะออกป่านิด ๆ ฝากความคิดถึงให้คุณอนุชาด้วย
แล้ว Chef ของเขาทำกับข้าวเก่งจริง ๆ เผ็ด
รสจัด ถึงใจ ร้านไผ่ขวางอยู่ที่ 167 ม.2 ต.ไผ่ขวาง อ.เมือง
จ.สุพรรณบุรี 72000 โทร. (035) 523-014-5 |
|