ต้นฉบับ เนชั่นสุดสัปดาห์ คอลัมน์ โลกของหมึกแดง วันจันทร์ที่ 16 มกราคม 2543 ตอน ระบบการทำงานและจุดยืนของหมึกแดง เมื่อเสาร์ที่ผ่านมาผมได้ไปทานข้าวกับรุ่นน้องซึ่งเป็นคนรุ่นใหม่ไฟแรงและเป็นผู้ที่ได้รับ การศึกษาดีมากจากเมืองนอกและคนรุ่นใหม่เหล่านี้เป็นคนที่มีมุมมองและระบบการทำ งานที่แตกต่างกับคนที่ทำงานอยู่ในกรุงเทพฯ หรือในเมืองไทยซึ่งใช้ระบบการทำงานแบบโบราณ ๆ คุยกันสนุกสนานกับคุณเสริมศิลป์นี่แหละและได้มีข้อสังเกตุ ออกมาในระหว่างการคุยกันว่า คนไทยเรานั้นฉลาดมากกว่าฝรั่งแต่ที่เราขาดในระบบการทำงานของ เราก็คือการจัด ระบบ พูดไปพูดมาก็มาเห็นพ้องต้องกันว่าคนที่จัดระบบของเมืองไทยนั้น ไม่ฉลาดเท่าคนไทยส่วนมากที่เป็นคนทำเราจึงไม่มีการทำงานที่มีระบบและคนไทยส่วน มากก็จะไม่เข้าใจระบบเพราะจะเอาความรู้สึกและความฉลาดของตนเองที่จะกลิ้งหรือ เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาเพื่อไปถึงเป้าหมายที่เราต้องการได้ ความจริงแล้ววันนี้ผมอยากจะ เขียนเกี่ยวกับเรื่องของระบบเพราะมีเหตุที่เกิดขึ้นกับผมมากมายแล้วยิ่งมาถึงจังหวะนี้ ในชีวิตของผมแล้วผู้คนต่างๆ เริ่มจะเข้าใจถึงจุดยืนของผมแต่ยังไม่เข้าใจระบบและมี คนหลายต่อหลายคนในสังคมไทยซึ่งเป็นพวกมิจฉาชีพซึ่งนำความมีชื่อเสียงของผมไป ใช้และสอดแทรกเข้าไปในระบบซึ่งไม่เป็นระบบอยู่แล้วเพื่อนำไปทำมาหากินโดยใช้ชื่อ เสียงของ ผมมาทำวันนี้ผมก็เลยขอเขียนเกี่ยวกับการจัดทำรายการโทรทัศน์ และหลัก การในการจัดทำรายการโทรทัศน์ว่าวิธีทำมาค้าขาย หรือการทำมาหากินทางโทรทัศน์ นั้นเขาทำกันอย่างไรและเราจะหาเงินได้จากทางไหนทางโทรทัศน์เริ่มตั้งแต่แรกเลยก็ แล้วกันนะครับว่าการทำรายการโทรทัศน์รายการต่าง ๆ นั้นเขาทำเงิน หรือทำมาหากินได้โดยการ ขายโฆษณาให้ได้เงินที่ได้มาจากการขายโฆษณานั้นจะเป็นที่มารองรับหรือ เงินที่เราจะนำไปจ่ายพิธีกรจ่ายค่าสถานี และถ้ามีเหลือก็จะเป็นกำไรของบริษัทเริ่มแรก สถานีโทรทัศน์ทุกสถานีเขามีเวลาให้เราไปซื้อ เช่า หรือจับจองเหมือนเราไปจับจองพื้น ที่สำหรับขายของนั้นแหละครับ เราทำเรื่องเสนอไปกับสถานีโทรทัศน์ต่าง ๆ ว่าเราอยาก ได้เวลาอย่างนี้ ๆ และเราจะขอเช่าเวลาจากสถานีหากทางสถานีเห็นว่าคอนเซ็บของราย การเราดีหรือเป็นตัวอย่างของผมผมเป็นคนที่มีชื่อเสียงและมีจุดยืนที่แน่วแน่และทำราย การเกี่ยวกับเรื่องอาหารเขาก็อาจจะเห็นว่าดีเหมือนกันเอา รายการของหมึกแดงนี่แหละ มาออก หรือรายการไหนก็ได้ที่มีหมึกแดงเป็นพิธีกรมาออกจะได้ทำให้สถานีนั้นมีเรตติ้ง สูงขึ้นโฆษณาจะได้ลงมากขึ้นก็ได้ เมื่อตกลงกันว่าจะทำรายการเช่นนี้แล้วทางผู้ประกอบ การสมมุติว่าเป็นบริษัทชื่อ หมึกแดงก็แล้วกัน และผมก็เป็นเจ้าของบริษัทก็จะเซ็นสัญญา กับสถานีและทำสัญญาเช่าราคาของค่าเวลาจะแตกต่างกันไปแล้วแต่สถานีแต่ละสถานี ไม่เท่ากันแต่ขอเรียนตามตรงว่าสูงพอสมควร สมมุติว่าเราได้เวลามาครึ่ง ชั่วโมงรายการ นั้นเราสามารถทำโฆษณาได้ 5 นาทีเราก็บวก ลบ คูณ หารกันให้ดีนะครับเอาค่าเวลาที่ เราต้องจ่าย กับสถานีโทรทัศน์ ค่าสร้างหรือค่าถ่ายทำรายการค่าฉากค่าพิธีกรอะไรต่างๆ มารวมกันก็จะเป็นยอดค่าใช้จ่ายและก็จะหมีหน่วยงานของบริษัทที่จะทำรายการโทรทัศน์ ไปขายรายการนี้กับสปอร์นเซอร์ซึ่งจะลงโฆษณากับเรา และเราก็จะกำหนดว่าค่าโฆษณา นั้นต่อนาทีเป็นราคาเท่าไร และเราคิดว่าเราจะขายโฆษณาได้เท่าไร ถ้าเก่งจริงและขาย โฆษณาได้มากหรือสปอร์นเซอร์ต่าง ๆ เห็นว่าเรามักศักยภาพในการส่งเสริมผลิตภัณฑ์ของเขา โดยการเป็น สปอร์นเซอร์หรือออกโฆษณาในรายการของเราเขาก็จะมาลงโฆษ ณากับเราและเงินที่ได้มาจากโฆษณานั้นหากเรามีโชคจริง ๆ ก็จะเพียงพอและยังมีเหลือ สำหรับเป็นกำไรในการทำรายการโทรทัศน์ หากรายการนั้นเป็นรายการ ที่ฮิตและมีชื่อ เสียงมากกำไรก็จะสูงพอสมควรเป็นหลาย ๆ ร้อยเปอร์เซ็นของการลงทุนด้วยซ้ำไปครับ เช่นรายการ ครอบจักรวาลคิทเช่นที่ผมเคยทำอยู่และถอนตัวออกมานั้นก็เป็นรายการที่ หลังจากผมได้ทำกับบริษัทนั้นมา 2 ปีครึ่ง เป็นรายการที่หาสปอร์นเซอร์ได้มากพอสมควร และมีกำไร แต่ตอนนี้ผมก็ไม่ได้ทำรายการนั้นแล้วและถึงแม้จะใช้ชื่อ ว่าครอบจักรวาลคิท เช่นก็ไม่ใช่รายการของคุณชายถนัดศรี หรือคุณหมึกแดงเพียงแต่เขาเอาชื่อที่เป็นที่รู้จัก กันดีของ คุณพ่อคือครอบจักรวาลนำไปจดและใช้เพื่อคนส่วนมากจะเข้าใจว่าเป็นรายการ ของคุณชายถนัดศรีและของผมอย่าเข้าใจผิดนะครับไม่ใช่รายการของเราเลยถ้ารายการ ของเราสามารถขายโฆษณาได้เพียงพอก็จะมีกำไรมากพอ สมควรในการทำรายการโทร ทัศน์และกำไรนั้นก็คือผลพลอยได้ที่เราได้ทำรายการได้ดีสำหรับตัวผมเองนั้นมีจุดยืนตั้ง แต่แรกแล้วที่ผมได้ทำรายโทรทัศน์มาเพราะตนเองเป็นลูกหม่อมราชวงศ์ถนัดศรีเจ้าของ เชลล์ชวนชิมผมจึงมีโอกาสได้มากกว่าคนอื่นที่ได้ทำรายการโทรทัศน์และได้ไปชิมและ ทำอาหารด้วยในทีวีบังเอิญผมได้เรียนมาในสายนี้ตรง ๆ เลยเกี่ยวกับเรื่องการทำอาหาร จึงคิดว่าการทำอาหารนั้นเป็นสิ่งที่ง่ายและควรจะสื่อแบบสบาย ๆ มีเหตุผล และหลักการ ให้กับท่านผู้ชมดู เคราะห์ดีที่ท่านผู้ชมทั้งหลายเห็นด้วยว่าผมให้ความรู้แก่ท่านผู้ชมจึง มีคนติดรายการของผมมากมาย ในการทำรายการนี้กำไรนั้นก็มีแต่รายการที่ผมเป็นเจ้าของจริงๆก็คือรายการพ่อลูกเข้าครัวซึ่งบริษัท ถนัดศรี แอนด์ ซัน เป็นคนจัดการ รายการหมึกแดงแผลงรสนั้นผมร่วมทุนกับพวกน้อง ๆ เพื่อน ๆ มาทำรายการนี้ ถามว่าผมได้เงิน จากตรงไหน ก็ได้จากค่าตัวจากที่เราได้ทำรายการ และกำไรที่เราจะแบ่งกัน รายการครัว สัญจรก็เช่น เดียวกันเป็นรายการที่ผมเป็นลูกจ้างเขาแล้วหาเงินทางค่าตัว และการแบ่ง กำไรทางโฆษณา ส่วนการครัวไทย 2000 นั้นผมทำให้กับทางมีเดียร์เขาเพราะอยากจะ ให้ความคิดแปลก ๆ และใหม่ ๆ กับท่านผู้ชมทางต่างประเทศเกี่ยวกับ การนำเสนออาหารไทยให้กับฝรั่งทาน เวลานั้นที่ผมไปชิมนั้นผมมีหลักการในการไปชิมผมเคยเขียนว่า ฝรั่งเขาจะเรียก ว่า FOOD CRITIC หรือผู้นักชิมจริง ๆ ในประเทศไทยเพราะคนไทย เราหน้าบางเราไปติเขาไม่ไดและเราไม่มีระบบในการตัดสินใจว่าอาหารนั้นวัดได้ไหมว่า อร่อยหรือไม่อร่อยและต้องมีหลักการในการตัดสินใจ เราเพียงแต่ใช้ความ รู้สึก และลิ้นของเราเท่านั้น ซึ่งผมได้เปลี่ยนแปลงการชิมไปเป็นให้หลักการในการชิมว่าความสะอาดต้องมาก่อน วัตถุดิบที่ใช้ ราคาที่เหมาะสมกับอาหารที่เราจะไปชิม การบริการและสุดท้าย คือความอร่อยอร่อยนี้วัดไม่ได้นะครับ คนไทยเราเชื่อถือในตัวบุคคล ในความสามารถใน ตัวบุคคลแต่ว่าไม่นึกถึงระบบเท่านั้นเองในการไปชิมนั้นผมไม่เคยคิดเงินกับร้านต่าง ๆ แล้วทุกคนก็มานึกว่าเวลาไปชิมนั้นต้องไปคิดเงินเขามันเป็นไปไม่ได้ เพราะเราจะไม่มี จุดยืนเลย ถ้าเรารับเงินที่ร้านนั้น ๆ ใส่ปากของเรามาให้ก็เหมือนว่าเราถูกจ้างให้มาพูด ว่าร้านนั้นร้านนี้อร่อยเพราะฉะนั้นในการ ชิมแต่ละร้านนั้นผมจะไม่คิดเงินโดยเด็ดขาด และมีคนมาถามว่าแล้วจะหาเงินได้อย่างไร แล้วจะอยู่ได้อย่างไรในการ ทำรายการโทรทัศน์ ก็อยู่ได้เพราะเรามีสปอร์นเซอร์อยู่แล้วไม่ใช่หรือครับเพราะฉะนั้นเราต้องมีจุดยืน ที่แน่วแน่เราจะต้องไม่รับของรับเงินจากร้านต่างๆ ที่เราไปชิมการไปชิมนั้นมันเป็นสาธา รณะประโยชน์เพื่อบอกให้กับผู้อ่านหรือผู้ชม ว่าร้านนี้ในความรู้สึกของหมึกแดงแล้วอร่อย เพราะผมชอบอยู่ที่คนอ่านและคนดูว่าเขาจะเชื่อเราหรือไม่มิใช่อยู่ที่ เงินที่ราจะได้จาก ร้านต่าง ๆ ผมไม่รับเงินนี้เด็ดขาดและต้องขอเรียนตามตรงว่ามีร้านต่าง ๆ ที่ถูกหลอก เพราะมีพวก มิจฉาชีพมาเสนอตัวว่าจะเอาคุณหมึกแดงมาชิมให้ เอาทีมงานคุณหมึกแดง มาชิมให้หรือบางทียังบอกเขาว่าเป็นทีมงานของคุณหมึกแดงแต่ขอเงินซัก 20,000 บาท แล้วคุณหมึกแดงจะมาอย่าได้หลงเชื่อคนพวกนี้เลยนะครับเพราะผมไม่มีความคิดอยู่ใน ตัวเลยที่จะคิดเงินกับร้านพวกนี้เวลาไปชิมหรือไปถ่ายทำก็ขอให้เพียงแต่เขาให้ทานอาหารที่ให้ ผมไปชิมเท่านั้นเอง และเวลาไปเขียนผมก็เสียเงินโดยมากผมจะไม่ยอมให้เขาให้ฟรี ๆ เพราะเกรงว่าจะไม่มีจุดยืนและคนจะมองเราว่าเขาซื้อหลัการซื้อระบบของเรา ได้สังคมไทยเรานั้นน่าเสียดายไม่เข้าใจเกี่ยวกับเรื่องระบบ และทำให้ ระบบพังพินาศไป หมดเพราะความไม่โปร่งใสและหลักการก็ไม่มี หลักการของผมในการทำรายการโทร ทัศน์ก็ง่ายจะตายไปคือขายโฆษณาเพื่อหากำไรในการทำรายการโทรทศํ แต่อะไรก็ตาม ที่เราจะแนะนำหรือสื่อให้คนเขารู้เราไม่คิดเงินไมีคิดเงินตรงนี้ และต้องไม่คิดเงินตรงนี้ เพราะมันเป็นสิ่งที่เราจะพาคนมากินที่ร้านนี้และเราต้องมีหลักการและเหตุผลที่แน่นอน เราต้องพยามยามไม่เป็นทาสของเงินและงกจนเกินไปเพราะฉะนั้นผมฝากไว้กับท่านผู้อ่านทั้งหลาย ว่าเวลาไปชิมอะไรไปทำอะไรก็ตามใช้เหตุผลและหลักการให้ดีและมองการ สื่อหรือการแนะนำอะไรให้ดีว่าเราจะหากิน โดยความบริสุทธิ์ใจ มีหลักการ และมีเหตุผลหรือเปล่า หากมีใครมาพยายามหาเงินกับชื่อเสียงของผมก็ติดต่อทาง บริษัทของผมได้ที่ 969-9235-8 อีกไม่นานผมก็จะเปิดเวฟไซด์และหวังว่าท่านผู้อ่านก็จะมาฝากข้อความ หรือข้อมูล เข้าไปในนั้นได้แล้วเวฟไซด์ของผมจะเปิดประมาณอีก 2 เดือนเวฟไซด์ ชื่อ MCDANG.COM นะครับสำหรับอาทิตย์นี้ บ่นให้ผู้อ่านฟังมามากแต่หวังว่าจะได้ความ กระจ่างในการทำรายการโทรทัศน์ และจุดยื่นของผมก็แล้วกันนะครับ

Home | ประวัติ | บทความ | รายการ TV | Book หมึกแดงชวนชิม | สูตรเด็ด | เคล็ดลับคู่ครัว WebBoard | ติดต่อหมึกแดง | ลงโฆษณา Copyright © McDang.com Webmaster ; McDang@mcdang.com