ต้นฉบับเนชั่นสุดสัปดาห์
เมื่อสองอาทิตย์กว่า ๆ ที่ผ่านมา ผมได้โอกาสเดินทางไปที่เมืองสุราษฎร์ธานีเพื่อไปถ่ายทำรายการโทรทัศน์ตามเคยนะครับ ไปชิมและไปเที่ยว บังเอิญทางรายการพ่อลูกเข้าครัวทางสถานี โทรทัศน์ไอทีวีได้กรุณาให้เวลาเพิ่มเรามาจึงต้องมีช่วงที่เราพาท่านผู้ชมไปเที่ยว และไปชิม เลยถือโอกาสไปที่สุราษฎร์ฯ หลังจากที่ได้ไปเที่ยวที่เขมรมาแล้ว ไปถ่ายทำเป็นครั้งที่สอง ไปคราวนี้ได้ข้อมูลและภาพมามากมาย
คงจะเอาไปใช้ในรายการถึงสามตอนด้วยกัน วันนี้เลยถือโอกาสเขียนถึงร้านอาหารในตัวเมืองสุราษฎร์ฯ มาเล่าให้ฟังว่าเมืองนี้เป็นเมืองคนช่างกินจริง ๆ และช่างทำด้วย เจ้าของร้านที่จะพาท่านผู้อ่านไปสัมผัส และไปพบเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ชอบทำอาหารแปลก ๆ
และชอบคิดสูตรอาหารใหม่ ๆ เพื่อให้ลูกค้าได้ลิ้มรสและลองชิมดู อาหารที่คิดสูตรขึ้นมาใหม่ ๆ ในร้านนี้บางครั้งก็จะไม่เวิร์ก แต่น้องที่เป็นเจ้าของร้านนี้ยังเป็นสาวเป็นแส้อยู่เลย เจ้าของร้านคือคุณป้อม แสงโศภิต สุวรรณสมบูรณ์ และร้านที่ผมจะเขียนถึงนี้ชื่อร้านซุ้มกระดังงา ข้างหน้าร้านมีต้นกระดังงาเลื้อยอยู่ และมีดอกกระดังงาเต็มไปหมด เป็นร้านไม่เล็กมากนักอยู่ติดๆ กับหัตถเวชหรือโรงนวดที่สะอาดสะอ้าน ไม่มีอะไรตุกติกนะครับนวดแผนโบราณตรงนี้สะอาด สบายและเมื่อนวดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เลื้อยมาเพราะร่างกายของท่านคงจะน่วมไปหมดเพราะหมอนวดที่นี่มือหนักพอสมควร คุณป้อมกับผมได้ทำความรู้จักกันมานานพอสมควรราว ๆ สองปีเมื่อสมัยที่ผมได้ไปที่สุราษฎร์ฯ เพื่อช่วยนายกรัฐมนตรีคมนาคมเปิดศูนย์อาหารที่ CO-OP เมืองสุราษฎร์ฯ ผมได้ลิ้มรสอาหารของร้านคุณป้อมมาหลายครั้งแล้ว และเคยตั้งใจจะเขียนเกี่ยวกับอาหารของที่ร้านนี้ ครั้งแรกที่ไปสิ่งที่เตะตา และเป็นที่ติดอกติดใจของคอสุราและคอไวน์เช่นผม ก็คือหมูสามชั้นทอดซึ่งใส่จานมาชิ้นเล็กๆ วางบนจานไม่ได้สวยงามอะไรเลย
แต่เมื่อหยิบขึ้นมาด้วยมือจับใส่ปากแล้วเคี้ยวเข้าไปซิจึงจะได้รู้เนื้อแท้ และความเอร็ดอร่อยของเนื้อหมูสามชั้นทอดที่ร้านนี้ ผมเองก็ไม่ทราบว่าเขาทำอะไรกับมันแต่ทราบว่าคงต้องหมักใส่เกลือหรือพริกไทยนิดหน่อย แล้วไม่อมน้ำมันเลยแถมหนังยังกรอบนิดๆ และตัวเนื้อของหมูสามชั้นก็ยังนุ่มไม่กระด้าง ส่วนตัวมันนั้นก็ไม่มากจนเกินไปที่จะทำให้มันเลี่ยนเวลากิน เค็ม หอม กรอบ มัน เหนียวนิดๆ อร่อยจริงๆ เลยครับผมกินคนเดียวทั้งจานเลยกับไวน์แดงรู้สึกว่าคุณพ่อก็ไปชิมและ
ยังชอบอาหารจานนี้ทำง่ายจริงๆ ช่างคิดมากสงสัยคุณป้อมเป็นคนที่ชอบรับประทานไวน์หรือสุราแน่เลย เพราะอาหารจานนี้ต้องบอกว่าเป็นอาหารที่เหมาะสำหรับคอเหล้าจริงๆ แต่อย่าเพิ่งเชื่อผมก็แล้วกันลองไปชิมดู คอเหล้าหรือไม่ใช่คอเหล้าก็กินได้เพราะมันอร่อย นี่แหละครับอาหารจานแรกที่ผมได้รับประทานเข้าไปแล้วติดอกติดใจ และตั้งใจไว้ว่าจะเขียนเกี่ยวกับร้านนี้ในเร็วๆ นี้จึงได้ถือโอกาสนำมาเขียนในวันนี้

ร้านนี้เขาชอบหนังสือ COOK BOOK ของผมมากและเอาสูตรต่างๆ ในหนังสือ COOK BOOK ของผมมาทำอาหารและดัดแปลงซึ่งผมดีใจมากเพราะเขาเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องวิธีการ เขียนหนังสือCOOK BOOKและสูตรที่ผมนั้นไม่ใช่พระคัมภีร์แต่เป็นสิ่งที่เอามาดัดแปลง หรือปรับปรุงสูตรขึ้นมาใหม่จากหนังสือของผมได้นะครับ หลังจากนั้นคุณป้อมได้นำอาหารมา 6-7 อย่างมาให้ผมลองชิมดู มีแกงเผ็ดเนื้อซึ่งท่านผู้อ่านก็คงจะเข้าใจว่าที่สุราษฎร์ฯ เป็นเมืองใต้ แล้วทุกสิ่งทุกอย่างต้องเผ็ดแน่ แล้วเผ็ดจริงๆ ครับไม่ต้องห่วงเลยเข้มข้น มัน น่ารับประทานจริงๆ แกงไก่ใส่ลูกกล้วย ลูกกล้วยในที่นี้หมายถึงกล้วยเล็บมือนางซึ่งเป็นกล้วยประจำจังหวัด หรือประจำภาค กล้วยเล็บมือนางในกรุงเทพฯ หากินยากมาก แต่ทางใต้หาได้ทั่วไปจึงเป็นสิ่งที่คนแถวนั้นนำมาปรุงอาหารบ่อยๆเมื่อพูดถึงลูกกล้วยก็หมายถึง กล้วยเล็บมือนางแน่ๆเลย
ทางตอนใต้ของประเทศไทยเขามีชื่อเสียงเกี่ยวกับวิธีกินอาหารด้วยผักเหนาะ คือผักนานาชนิดที่เป็นเครื่องเคียงหรือของแนม
อาหารเมน และผักพวกนี้บางครั้งบางคราวก็จะนำมาผัด เช่นใบเหลียงผัดไข่ เล่าให้ฟังไม่ได้ว่ารสชาติเป็นอย่างไรเพราะใบ
เหลียงเองนั้นไม่ขมแต่มันๆ เมื่อผัดกับไข่ง่ายๆ สบายๆ อร่อยจริง ๆ เลยกินกับอะไรเผ็ดๆและกับที่เรากินกับข้าวอยู่เข้ากันดีมากเลย ถ้าไปร้านนี้อาหารจานนี้ต้องรับประทานให้ได้นะครับ ไก่บ้านผัดเผ็ดใบรา ใบราก็เป็นใบไม้ของทางตอนใต้ อาหารใต้หนักไปทาง เผ็ดและถ้ามันไม่เผ็ดมันก็จะไม่ใช่อาหารใต้ และเราจะไม่ได้ลิ้มรสอาหารแท้ ๆ ของทางตอนใต้แต่ถ้าไปที่นั่นและอยากให้เขาโทนดาวน์ หรือทำให้เผ็ดน้อยลงเค้าก็คงทำให้แต่บางครั้งบางคราวเราก็ควรจะลองเสียหน่อยหนึ่งสำหรับผู้อ่านที่ไม่รับประทานอาหาร เผ็ดก็ต้องเลือกพวกหมูสามชั้น หรือยำอะไรต่างๆที่มันไม่เผ็ดกันจนเกินไปมาลอง รับประทานดู อาหารที่เค้าพยายามทำกันขึ้นมาและ ผมชอบมากคือลาบต้มยำไม่น่าเชื่อเลยเป็นความคิดที่สร้างสรรค์และดีมากๆการทำลาบเรา ก็รู้ว่าต้องใส่อะไรบ้างเค้าเลยเอาลาบนั้นทำเป็นต้มยำไม่ใส่ข้าวคั่วนะครับเพราะมันจะทำให้อืดมากเกินไป
แต่รสชาติทุกสิ่งทุกอย่าง เหมือนลาบแต่มีน้ำเยอะๆชุ่มคอและได้รสชาติทั้งเปรี้ยวทั้งเผ็ดทั้งเค็ม ดีจริงๆ ครับ ไม่แรงจนเกินไปและที่น่าสนใจมากแกงส้มทางปักษ์ใต้ถ้าเราไม่กินกันก็ไม่รู้จะพูดว่าไงเพราะแกงส้มเป็นสิ่งที่ทางใต้มีชื่อเสียง
เป็นแกงส้มชะอมทอดใส่กุ้งรสชาติเข้มข้นเปรี้ยว เค็มเผ็ดหวานนิดหน่อยจากตัวเนื้อกุ้งแต่ไม่ได้ใส่น้ำตาลซึ่งผมชอบมากซึ่งสมัยนี้แกงส้ม ไม่ทราบว่าใครไปตรัสรู้มาแล้วถ่วงน้ำตาลลงไปในแกงส้มซึ่งไม่มีนะครับถ้ามาปักษ์ใต้แล้ว ไม่กินขนมจีนก็คงจะแย่มาก ๆ ที่ร้านนี้มีขนมจีน น้ำยาแต่ไม่ได้เป็นขนมจีนน้ำยาธรรมดาเป็น
ขนมจีนน้ำยาป่า ท่านผู้อ่านผมขึ้นสวรรค์ทั้งเป็น เพราะว่าเอาจานใหญ่มากินอร่อยมาก
และกินขนมจีนซัก 4 จับวันนั้นกับผักเนาะซึ่งเป็นเครื่องเคียงและต้องกินกลับมันรสชาติกลมกล่อม
เข้มข้นและหวานนิดๆ ที่ปู ที่เนื้อปูที่ใส่ลงไปแต่จะไม่เห็นนะครับ
เพราะมันปนอยู่ในน้ำยาอยู่แล้ว
เป็นความคิด และเป็นอาหารจานเด็ดจริง ๆของร้านนี้เค้าทดลองยำตำลึงทองซึ่งเอาตำลึง
ไปชุบแป้งทอดใส่พริกแห้งทอดเอากุ้งไปลวกโรยด้วย หอมซอยทอดกรอบ และทำน้ำปรุงเปรี้ยวๆ หวานๆ เผ็ดๆ ที่เหนียวหน่อยหนึ่งแล้วเอาไปราดไว้ข้างล่างของจานดีจริงๆ รสชาติกลมกล่อมไม่เผ็ด จนเกินไปแล้วเป็นความคิดสร้างสรรค์มากเลยในการทำของเช่นนี้ วันหลังผมจะแอบขโมยสูตรนี้เอาไปถ่ายทำในรายการโทรทัศน์ เขียนมามากพอสมควรแล้วถ้าท่านผู้อ่านได้โอกาสไปที่สุราษฏร์ฯ ผมขอแนะนำไปที่ร้านซุ้มกระดังงา สักครั้งหนึ่ง แล้วไปลิ้มรสอาหารของคุณป้อมอย่าตกใจถ้าเจอะผู้หลักผู้ใหญ่ หรือแขกบ้านแขกเมืองคนดังของจังหวัดสุราษฏร์ฯ จู่ ๆ แวะมากินข้าวที่นั่น เพราะเป็นร้านที่มีคนชื่นชอบ และนิยมมากครับ
Copyright © McDang.com Webmaster ; McDang@mcdang.com