เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ผมได้พาท่านผู้อ่านไปชิมอาหารที่ร้านซุ้มกระดังงา ร้านของน้องผม ป้อม ซึ่งได้ เล่าถึงความเอร็ดอร่อยของอาหารโดยเฉพาะหมูสามชั้นทอด ที่เราได้กินแกล้มเหล้า เคยอยากจะลองเอา สูตรอาหารของเขามาทำที่บ้านแต่ก็ไม่มีเวลาซักทีนึง คราวหน้าคราวหลัง อาจจะต้องโทรศัพท์ไปรบกวน ให้ป้อมมาทำหมูสามชั้นให้เราดูที่ในรายการโทรทัศน์ของผม อาทิตย์นี้เราก็ยังอยู่ที่สุราษฎร์ธานีนะครับ คราวที่แล้วไม่ได้เล่าเลยว่าผมไปสุราษฎร์ธานี ไปพักที่ไหน และมีใครพาไปเที่ยวไหนบ้าง ความจริงแล้วสุราษฎร์ธานีเป็นที่คุ้นเคยของผมดี เคยไปทำงานที่นั่นอยู่ตั้งนาน และมีความสนิทชิดชอบกับคนแถวนั้นหลายต่อหลายคน แม้แต่ท่านรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคม ท่านสุเทพ เทือกสุบรรณ ก็ได้ใช้ผมให้ไปช่วยเปิดศูนย์อาหารที่ CO-OP ของเมืองสุราษฎร์ น้องชายท่าน คุณเชน ก็เป็น ที่รู้จักกันดี และนานๆ ทีเวลาเราพบกัน คุณเชนก็จะพาไปรับประทานอาหารที่เอร็ดอร่อยที่ในตัวเมือง คนสุราษฎร์ นั้นชอบสรรหาอาหารมากินและเป็นเมืองที่มีคนที่ลิ้นดีมาก อาหารในเมืองสุราษฎร์จะมีร้านอาหาร ที่อร่อยหลายร้านจริงๆ จึงไม่เป็นที่น่าแปลกใจเลย ที่เวลาผมไปพักอยู่ที่โรงแรมวังใต้ของเพื่อน และถือว่า เป็นน้องคือคุณแอ๋ว (คุณลัฐิกา ศรีสวัสดิ์) ที่โรงแรมนี้ยังมีอาหารที่อร่อย ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยจะเชื่อว่าโรงแรมที่ไหนก็ตาม จะมีร้านอาหารอร่อย และมีอาหารอร่อยๆ ให้รับประทาน แต่เมื่อไม่นานมานี้ เมื่อผมไปค้างและพักผ่อนอยู่ที่โรงแรมในระหว่างที่เราไปถ่ายทำรายการโทรทัศน์กันอยู่นั้น
คุณแอ๋วเลี้ยงอาหารหลายมื้อ และผมก็ได้ชิมอาหารที่นั่นซึ่งมีหลายต่อหลายอย่างที่ชอบมากจริงๆ ปลาจาระเม็ดหม้อไฟ อร่อย หวาน สด ลูกชิ้นปลาลวกราดหน้าด้วยกระเทียมเจียว แบบที่เขาทำขายที่ภูเก็ต ลูกใหญ่ๆ ที่ ภูเก็ตขายลูกละ 27 บาท ที่นี่เขาขายลูกละแค่ 12 บาทเอง เลยสั่งมากิน อิ่ม...เลยครับ คุณแอ๋วหรือคุณ ลัฐิกา นั้น เป็นคนที่มีความร่าเริง และเป็นผู้ดูแลโรงแรมที่พ่อของเธอได้สร้างมา ถือว่าเป็นเจ้าแม่ของโรงแรมนั้นก็ได้ เพราะแอ๋วเป็นคนช่างสังเกต และจุกจิกจู้จี้ตามเคย แต่จุกจิกจู้จี้เพื่อให้โรงแรมของตัวเอง และ การบริการของโรงแรมของตัวเองดีขึ้น และบางครั้งเวลาเรานั่งกินกาแฟโบราณอยู่ที่ใกล้ๆ ล้อบบี้ของโรง แรมฯ หรือนั่งจิบ โกปิ้ซำ โกปิ้ซำนั้นคือกาแฟผสมชาแล้วใส่นมข้นนะครับ แอ๋วก็จะวิ่งไปโน่นมานี่ ไปจัด เรื่องโน้นไปจัดเรื่องนี้ ความที่เป็นคนกว้างขวางอยู่ในเมืองสุราษฏร์ รู้จักเขาไปหมด ไม่ใช่แค่สุราษฏร์ เท่านั้นยังรู้จักคนที่มาเยื่ยมเยียนเสียอีก ทั้งคนในกรุงเทพฯ และทั่วราชอาณาจักรเลย แอ๋วเขาดูแลผมดีมาก กลับมาอ้วนท้วนสมบูรณ์ อีกคนนึงที่ดูแลผมอย่างดีคือ รุ้นน้องของผมที่ เรียกกันว่า เฮียเฮง เฮงเป็นหนุ่มร่างใหญ่ รูปหล่อ ใจกว้างเป็นเจ้าของพรสินฟาร์ม ๆ นั้น เฮงเป็นคนพาไปดูวิธี นำกุ้งขึ้นมาขาย
บ่อๆ นึงถ้าเขาตั้งใจ และระมัดระวังให้ดี รายได้จากบ่อกุ้งที่เขาทำนี้ จะได้ประมาณ ล้านกว่าบาท ซึ่งใช้เวลาแค่ห้าเดือนเท่านั้นก็จะได้รายได้มากมาย แต่ก็ต้องลงทุนลงแรง
และใช้ความมานะพยายามป้องกันไม่ให้กุ้งเสียหายหรือป่วยตายไป มิฉะนั้นถ้ากุ้งไม่สบายต้องรีบขาย ถ้าตัวเล็กก็จะ ขายได้เงินน้อย ถ้าตัวใหญ่ก็จะขายได้เงินมาก แค่นี้แหละครับ แต่เฮงเป็นคนที่มีน้ำใจ และรักเพื่อน พาเรา ไปกิน พาเราไปเที่ยว และพาเราไปดูบ่อกุ้งของเขา ซึ่งผมเห็นแล้วก็อยากจะเอามาลวกกินเป็นหนักหนา แต่ไม่เป็นไร เพราะเขาทำอยู่แล้ว เมื่อไปเยื่ยมเยียนในตัวเมือง เฮง นอกจากจะพาไปถ่ายทำตามที่ต่างๆ แล้ว ที่ไชยาก็ตาม ที่ฟาร์มของเขาก็ตาม ก็ต้องมีเวลาที่จะแวะไปชิมอาหารของเขา ชิมอาหารต่างๆ ที่เขาคิดว่ารสชาติจะดี ที่ในเมืองสุราษฎร์ธานี อาหารแห่งหนึ่งที่เราไปชิม ผมเดินเข้าไปก็เห็นป้าย เชลล์ชวนชิมของคุณพ่อ
ซึ่งคุณพ่อมาชิมที่นั่น หลายต่อหลายปีแล้ว แต่ที่นี่เขาขายไก่อบครับ ข้าวไก่อบที่ร้านชื่อ เลี้ยงฟ้า
มีอยู่สองสาขารู้สึกว่าอย่างนั้น แต่เฮียตือ ซึ่งเป็นเจ้าของ เป็นคนที่ขยันขันแข็งและยังอบไก่ขาย อยู่ด้วยตนเอง ลูกก็มีแล้ว ลูกก็เรียนหนังสือกันอยู่ที่กรุงเทพฯ หมด ส่วนเตี่ยนั้นก็ยังทำงานเกี่ยวกับทางนี้ เป็นคนที่ใจบุญ ขายไก่ซะร่ำรวยแต่ก็ยังใช้ชิวิตง่ายๆ อยู่ ไม่ฟู่ฟ่า โอ่อ่า
ผมไปกินอาหารที่ร้านนี้ ก็นึกว่า ไก่อบของเขาจะเป็นไก่อบที่แบบที่แห้งแล้งและไม่มีความอร่อยเลย ที่ไหนได้ เขาอบไก่เป็นครับ และผมสันนิษฐานว่าเขาอบอย่างนี้มานาน ลักษณะของไก่อบที่อร่อยอยู่ที่เนื้ออบที่ไม่แห้ง และนุ่ม หนังไก่ที่ไม่ต้อง กรอบก็ได้แต่ต้องกรอบนิดๆ และไม่อมน้ำมันไว้ น่องและสะโพกไก่ที่ยังหวานอยู่ และน้ำที่ราดไก่ ซึ่งมาจาก น้ำมันและเครื่องเทศที่หมักกับตัวไก่ ไหลลงมาที่ก้นถาดอบ แล้วเอามาทำเป็นน้ำซอส สำหรับราดไก
่ ไก่ที่ ร้านนี้ต้องเรียนว่าอร่อยมาก อร่อยจริงๆ ผมเองเป็นคนที่ชอบกินไก่อบมาก เพระตัวเองก็อบไก่เก่งพอสมควร ร้านนี้ขอเรียนตามตรงว่า อบไก่ของเขา ใช่เลยครับ ใช่เลยจริงๆ เพราะยังหวาน ยังนุ่ม และไม่แห้งเลย ส่วน สะโพกกะน่องนั้น ไม่ต้องพูดถึง นุ่ม หวาน อร่อย และน้ำซอสของเขาซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดของอาหารที่ ร้านนี้ รสชาติกลมกล่อม มีกลิ่นกระเทียม เครื่องเทศ อะไรต่อมิอะไรอีกเยอะ และมีน้ำผสมกับน้ำมันไก่ ซึ่ง ทำให้เราไม่กล้ากินมากจนเกินไป กลัวว่าคอเรสเตอรอลและความอ้วนจะตามมา แต่ถึงไหนก็ตาม ผมก็ฟัด เข้าไปสองจานกว่าๆ รวมทั้งเขาเอาเนี้อไก่และเป็ดย่างเปล่าๆ ใส่จานมาให้กิน ก็กินข้าวไปสองจานนะครับ
แล้วแถมยังกินเนื้อไก่และเนื้อเป็ดเปล่าๆ มาอีก เขามีชื่อเสียงทางไก่ และเขาก็ไม่ได้คิดว่าต้องทำอื่น แต่เขา ก็ยังทำขยายร้านแล้วมีก๋วยเตี๋ยว มีเกาเหลา ให้รับประทานด้วย ที่นี่หมูสะเต๊ะก็อร่อยนะครับ แล้วถ้าใครไปที่ สุราษฎร์ธานี ถ้าไม่แวะมาไปที่ร้านนี้ ผมคิดว่าจะพลาดโอกาศอันดีงาม ที่ได้รับประทานอาหารที่มีความเอร็ดอร่อยมากจริงๆ เลี้ยงฟ้าใหม่ อาตือ-ข้าวไก่อบ ที่ถนัดศรีเคยชิมไว้นั้น ผมต้องรับรองว่ายังมีคุณภาพเหมือนเดิม ที่คุณพ่อได้ลิ้มรสมาตั้งแต่สมัยโน้นแน่ะ และเป็นแหล่งที่ท่านผู้อ่านหากมีโอกาสได้ไปสุราษฎร์ธานี ก็ควรแวะ เข้าไปในเมืองแล้วชิมอาหารของเขาเสียหน่อย อย่าพลาดโอกาสนี้เลย อร่อยแน่ๆ วันๆ นึง ผมไม่แน่ใจว่า อาตือขายไก่ได้กี่ตัว แต่ตามขนาดของร้าน และบ้านของอาตือนั้น ก็คงจะรู้ว่าร่ำรวยมาด้วยน้ำพัก น้ำแรง ของตัวเอง และความสามารถในการปรุงไก่อบให้มีความอร่อยได้เช่นนี้ครับ
หมึกแดงชวนชิม | สูตรเด็ด | เคล็ดลับคู่ครัว
WebBoard | ติดต่อหมึกแดง | ลงโฆษณา
