ถ้าท่านผู้อ่านได้ดูโทรทัศน์ทุกช่อง ก่อนข่าว หรือหลังข่าวในขณะนี้จะมีสารคดีเทอดพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชนนี หรือสมเด็จย่า อันเป็นที่รักยิ่งของเรา ได้ครบ 100 พรรษา คนไทยเราหวังว่าคงจะไม่ลืมง่าย ๆ และจะลืมสมเด็จย่าของเราได้เช่นไร เมื่อไม่นานมานี้ผมได้เดินทางขึ้นไปบนดอยตุง พร้อมคณะทำงานของบริษัท การบินไทย จำกัด โดยการนำด้วยคุณวรเทพ จิระเดชวงษ์ หัวหน้าคณะทำงาน และรองประธานกรรมการฝ่ายบริการบนเครื่องของการบินไทย ในการเดินทางในครั้งนี้ทางการบินไทย และเนื่องด้วยผมได้เป็นที่ปรึกษาของบริษัท ฯ และทางหน่วยงานของการบริการลูกค้า ซึ่งคุณพิสิฐ กุศลาไสยานนท์ ได้เล็งเห็นว่าบริษัทการบินไทยควรจะทำอะไรสักอย่างหนึ่งที่เทอดพระเกียรติสมเด็จย่า
และรำลึกถึงท่าน เนื่องในโอกาสที่สมเด็จย่าครบ 100 ปี ในการนี้ ทางคุณพิสิฐ ไม่อยากจะส่งเสริมกิจการของโครงการแม่ฟ้าหลวงแค่ในช่วงคล้ายวันประสูตรของท่านเท่านั้น แต่อยากจะทำอะไรให้มันต่อเนื่องไปเลย หมายความว่าสนับสนุน และรำลึกถึงสมเด็จย่าทั้งปี จึงได้มีนโยบาย และโครงการ ให้คณะทำงานมาดูผลิตภัณฑ์ และผลิตผล ของโครงการแม่ฟ้าหลวง และจัดโครงการซื้อของต่าง ๆ เหล่านี้ เพื่อสนับสนุนศูนย์ส่งเสริมอาชีพหัตถกรรม และอุตสาหกรรม ของโครงการแม่ฟ้าหลวง
และนำผลิตผลบางอย่างมาใช้บนเครื่อง และมาแจกบนเครื่อง คงไม่เป็นที่ทราบกันว่าทางการบินไทยได้ใช้กาแฟในเที่ยวบินภายในประเทศ ของโครงการแม่ฟ้าหลวงมานานแล้ว กาแฟนี้ทางการบินไทย ได้ไปร่วมมือกับรองผู้อำนวยการโครงการแม่ฟ้าหลวง ให้บรรจุใส่กระป๋องที่จะใช้ได้ในเครื่องทำกาแฟต้มบนเครื่องบิน และมีการทดลองกันมานานแล้ว และขณะนี้รู้สึกว่าจะ 1 ปี แล้วที่เราได้ใช้กาแฟ ของโครงการแม่ฟ้าหลวงเสิร์ฟบนสายการบินไทย เที่ยวบินภายในประเทศ นอกเหนือจากนั้น ทางการบินไทยได้เลือกผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ทำเป็นของขวัญสำหรับผู้โดยสารชั้น 1 และชั้นธุรกิจ นอกเหนือไปจากนั้น ยังได้เลือกกระดาษสา ที่จะนำมาเป็นกระดาษรองถาดรับประทานอาหารบนเครื่องด้วยซ้ำไป ทั้งนี้ จะเป็นความคิดที่กว้างไกล และจะเป็นการส่งเสริมผลิตภัณฑ์ของประเทศชาติเรา และในสายตาของฝรั่งก็จะมองว่า เมื่อได้รับของขวัญเหล่านี้เป็นของที่ทำด้วยมือ จะเป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่าของที่ผลิตด้วยเครื่องจักร
ปัญหาแรก ๆ ก็มีอยู่ว่า ถ้าจะซื้อผลิตภัณฑ์ที่ทำด้วยมือ หรือหัตถกรรมต่าง ๆ แล้ว มันใช้เวลาและใช้คนมากพอสมควร และการบินไทยนั้น ปีหนึ่งก็มีผู้โดยสารหลายแสน หลายล้านคน จึงต้องมีการตรวจตราว่ากำลังการผลิตของโครงการแม่ฟ้าหลวงทำได้หรือไม่ และของที่เราเลือกไปนั้นจะไปแจกใคร ทางคุณหญิงพวงร้อย ดิศกุล ณ อยุธยา ประธานกรรมการบริหารศูนย์ส่งเสริมอาชีพหัตถกรรมและอุตสาหกรรม ซึ่งผมเรียกว่าพี่ เพราะเป็นภรรยาของท่าน ผอ.โครงการแม่ฟ้าหลวง คือ มรว.ดิษนัดดา ดิศกุล พี่หญิงก็เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงที่จะต้องดูแลว่าพนักงาน และกลุ่มแม่บ้าน จะผลิตของเหล่านี้ให้ทันและเพียงพอสำหรับความต้องการของโครงการแม่ฟ้าหลวงหรือไม่ ส่วนกาแฟนั้น ไม่ต้องพูดถึงเพราะคุณภาพและรสชาติก็ทัดเทียมกับของนอก และเป็นแม่พันธุ์ ARABICA ทั้งนั้น ดร. ฤกษ์ ศยามานนท์ รองผู้อำนวยการโครงการแม่ฟ้าหลวง ก็สนับสนุน และยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ทางการบินไทยจะใช้กาแฟดอยตุงไปขึ้นบนเครื่อง และโครงการนี้ก็มีการจะเริ่มทำเป็นกิจลักษณะในเดือนที่คล้ายวันประสูตรของสมเด็จย่า แต่ก่อนหน้านั้นการบินไทยก็ยังทำอยู่ และได้ทำมาเป็นปีแล้ว หัตถกรรมที่ทางการบินไทยได้เลือกซื้อเพื่อไปเป็นของขวัญสำหรับฝรั่งมังค่า หรือผู้โดยสารบนเครื่องในชั้นธุรกิจและชั้น 1 นั้น ล้วนเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีความสวยงามปราณีต และสื่อให้เห็นถึงความละเอียดอ่อน และความสามารถของฝีมือคนไทยแท้ ๆ ผมนั้นดีใจมาก ที่การบินไทยเลือกผลิตภัณฑ์ของโครงการแม่ฟ้าหลวงมาเป็นของขวัญแจกผู้โดยสาร
เพราะถึงแม้คนไทยบางท่านที่ขึ้นเครื่องอาจจะนึกว่าผลิตภัณฑ์หัตถกรรมเหล่านี้เป็นของชาวบ้าน ๆ และไม่มีความโก้เก๋อะไรเลย ไม่ดีเท่าไวน์ ไม่ดีเท่าของฝรั่งหรู ๆ แต่สายการบินของประเทศไทย คือสายการบินไทย เป็นสายการบินของชาติ เราควรจะสื่อให้ฝรั่งได้เห็นว่า เราเองนั้นก็มีความสามารถ และมีความละเอียดอ่อนในการผลิตของที่ฝรั่งเองนั้นไม่สามารถผลิตได้ หรือถ้าผลิตแล้วก็จะแพงเสียเหลือเกิน ก็คือสิ่งที่ทำด้วยมือ คือหัตถกรรมทั้งหลาย และในสายตาของผู้โดยสารส่วนมากแล้วหัตถกรรมนั้น ถ้ามีการออกแบบที่งดงาม และรูปแบบที่เป็นอินเตอร์ แต่ใช้วัสดุ และแรงงานของคนไทยแล้ว จะมีค่ามากกว่าของต่าง ๆ ที่ฝรั่งทำไม่ได้
ผ้าฝ้ายทอที่เป็นผ้าพันคอสวย ๆ ก็หายากพอสมควร ถ้าจะไปเอาที่เมืองนอก ฝรั่งเขาขายกันผืนหนึ่งหลายพันบาท บางครั้งก็เป็นหมื่นบาท เมืองไทยเราราคายังไม่ถึงเช่นนั้น จึงได้โอกาสซื้อมา แล้วแจกฝรั่งเป็นอย่างดี ในระยะตั้งแต่เดือนนี้เป็นต้นไปถึงปลายปี หากท่านผู้อ่านได้เป็นผู้โดยสารชั้น 1 หรือชั้นธุรกิจของสายการบินไทย ก็คงจะได้รับของขวัญแปลก ๆ และมีค่า และของเหล่านี้ เช่นผ้าพันคอ ที่รองจาน ผ้าเช็ดปากที่ทำด้วยฝ้ายที่มีสีสัน และงดงาม เรียบร้อย โก้หรู เรียนมาให้ทราบว่าผลิตภัณฑ์ที่เป็นของขวัญเหล่านี้ ล้วนมาจากโครงการแม่ฟ้าหลวงทั้งสิ้น และได้เตือนท่านผู้อ่านส่วนมากแล้วด้วยว่าปีนี้จะครบรอบวันประสูตร ของสมเด็จย่า ครบรอบ 100 ปี และทางการบินไทยเล็งเห็นความสำคัญอันนี้มาก จึงได้มีโครงการจัดเทิอดพระเกียรติสมเด็จย่าและส่งเสริมหัตถกรรม และผลิตผลของโครงการแม่ฟ้าหลวงทั้งปี และอย่างต่อเนื่อง หากท่านผู้อ่านได้ขึ้นไปเที่ยวดอยตุงปีนี้ ก็ควรจะขึ้นไปเยี่ยมโรงงานผลิตหัตถกรรมทั้งหลายด้วย เพราะเดี๋ยวนี้เขามีดีไซน์เนอร์ คอยดีไซน์เสื้อผ้าให้เราดู และใช้ได้จริง ๆ ผมยังเอามาใส่ในรายการโทรทัศน์เลยครับ และนอกเหนือจากนั้นที่ตึกอำนวยการของดอยตุงนั้น ข้างล่างเป็นร้านอาหาร และเป็นร้านอาหารที่ตอนแรกเมื่อ 3 4 ปีที่แล้วอาหารยังไม่อร่อย แต่ปีนี้ผมเพิ่งกลับมาชิมอร่อยเหลือเกิน ไม่น่าเชื่อ และมีเมนูอะไรแปลก ๆ ซึ่งทำจากพืชผักผลไม้ที่ปลูกบนดอยตุง สด อร่อย ใช้ได้จริง ๆ เลย และคราวต่อไปผมก็จะเขียนเกี่ยวกับเรื่องอาหารบนดอยตุงอีกนะครับ
หมึกแดงชวนชิม | สูตรเด็ด | เคล็ดลับคู่ครัว
WebBoard | ติดต่อหมึกแดง | ลงโฆษณา
