................ไม่ทราบว่าผมเคยเขียนและเล่าให้ท่านผู้อ่านฟังหรือเปล่าว่า หมึกแดงคนนี้ถึงแม้ว่าจะไปอยู่เมืองนอกมานานนมจน กระทั่งลืมวัฒนธรรมและของดี ๆ ของเมืองไทยไปมาก แต่อย่างไรก็ตาม ผมก็ยังเป็นคนไทยที่มีลิ้นที่เป็นไทยเหลือเกิน และเป็นคนที่ชอบกินอาหารชาวบ้าน ๆ ป่า ๆ เผ็ด ๆ มากเหลือเกินครับ ไม่นานมานี้แวะไปพักผ่อน และถ่ายทำรายการ ที่โคราช ไง ๆ ก็ต้องแวะไปเยี่ยมคุณเกรียงไกร เจ้าของโรงแรม แกลลี่ไวท์ ซึ่งอำนวยความสะดวกและเอื้อเฟื้อที่พักให้ ทุกครั้งที่ผมไป เพราะเราซี้กัน รวมทั้งพี่วิลาศ ผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมแกลลี่ไวท์ ซึ่งรู้จักกันมานานนม จนกระทั่งไม่ เรียกพี่วิลาศ กลับเรียกว่า พี่วิปลาศ เพราะเราเองก็เป็นคนที่วิปริตพอสมควร พบกันทีไรต้องทักทายกันตามสไตล์คน ปักษ์ใต้ โดยการด่าพ่อด่าแม่กันเสียก่อน และพูดคำหยาบไปเรื่อย ๆ เพราะสำหรับคนใต้นั้นจะสื่อถึงความสนิทชิดชอบ และความจริงใจที่มีต่อกัน ..........คราวนี้ยังไม่เขียนเกี่ยวกับเรื่องอาหารที่เป็นบุฟเฟ่ต์อาหารจีนเป็นร้อยอย่างซึ่งได้ทำขึ้นมาเพื่อเป็น Promotion และกุ๊ก ก็มาจากฮ่องกงด้วย ไว้คราวหน้าจะพูดถึงนะครับ แต่คงไม่ต้องบอกว่า ถูก มีให้เลือกมากมาย และตอนนี้ขายดิบขาย ดีเหลือเกินที่โรงแรมแกลลี่ไวท์ แต่ผมจะพาท่านผู้อ่านเข้าไปกลางทุ่งนา เลยตัวเมืองโคราชไป เดินทางไปสู่ขอนแก่น ก่อนถึงทางแยกเลี้ยวเข้าพิมาย ก็เลี้ยวขวาเข้าไปในถนนตรงเข้าไปและคดเคี้ยวไปจนถึงร้านลุงแดงโสเจ้งอยู่กลางทุ่ง นาเลยจริง ๆ มีบ่อน้ำอยู่กลางทุ่งนาและถนนที่ขลุกขละ พร้อมกับซุ้มมุงด้วยใบจาก รอบสระน้ำเป็นที่นั่งอยู่กลางนา เพื่อกินอาหารป่าไงครับ เจ้าของก็คือคุณอภิชาติ หรือลุงแดง ดูหน้าตาแกไม่ใช่ลุงเลย เพราะยังหนุ่มแน่นอยู่ ผิวคล้ำ หล่อเหลาเอาการ น่าตา เหมือนคนอีสานครับ แข็งแรงและแถมยังทำครัวเองเสียด้วย ไม่ยอมจ้างกุ๊ก หรือ Chef มาทำ ทำเองหมดทุกอย่างและ มีครอบครัวช่วยเหลือ ผมแวะเข้าไปดูครัว ซึ่งสะอาดสะอ้านและจัดเป็นสัดเป็นส่วนดี ก็ดีใจว่าถึงแม้มาอยู่กลางทุ่งนา ยังมีครัวกลางทุ่งนาที่สะอาดกว่าร้านบางร้านในเมืองเลยครับ ส่วนอาหารนั้นคงไม่ต้องพูดนะว่าเป็นอาหารที่เผ็ดถึง ใจจริง ๆ เริ่มตั้งแต่ คั่วไก่บ้านใบกระเพรา มีทั้งเนื้อไก่ และเครื่องในไก่ผสมเข้าไปด้วย ผัดด้วยใจและด้วยอารมณ์ ถึง ได้ออกมาเหมือนกับเราอยู่กับบ้านเขาแล้วมากินอาหารอร่อย ๆ ที่เขาทำกินกับที่บ้าน พริกสด ๆ กระเทียมกลีบเล็ก ๆ ตำ ใส่เยอะ ๆ ผัดหอมจามกันไปทั่ว ถึงอกถึงใจจริง ๆ ครับ ..........นอกจากนี้มีหน่อไม้ดองที่เขาดองเองผัดไปในคั่วไก่บ้านด้วย จานนี้ก็แตกต่างไปอีกนิดหนึ่งโดยรสชาติและกลิ่นของ หน่อไม้ดอง แต่เจ้าประคุณเอ๋ย กินเข้าไปหลาย ๆ คำโดยไม่กินข้าวร้อน ๆ ตามไป หูฉี่ หูอื้อ น้ำตาไหล แต่มันมากครับ พริกขี้หนูสวนเม็ดเล็ก ๆ กระเทียมกลีบเล็ก กลีบน้อย ใส่มากมายจนกระทั่งเวลากินไปแล้วทำให้ลิ้นเราถูกเผาไหม้ไป แต่ก็ยังได้รสชาติครับ ลาบเป็ด ก็ทำถึงใจเช่นเดียวกัน รสจัด และต้องเรียนว่าที่ขาดไม่ได้อาหารอีสานนั้นโดยมากแล้วจะไม่มีความหวาน ..........เพราะฉะนั้นลาบเป็ดจะเปรี้ยว เค็ม และเผ็ด และหอมข้าวคั่วเท่านั้นครับ ความหวานที่ได้ มาก็แค่เลือดที่อยู่ในเนื้อเป็ดเท่านั้นเอง ของไม่เผ็ดก็มีนะครับ ซึ่งผมก็สั่งมาชิมเช่น ปลาเนื้ออ่อนทอดกระเทียมพริกไทย กรอบไปหมดทั้งตัว ที่อร่อยที่สุดคือส่วนหัวของมัน ซึ่งแต่ละตัวผมก็จะเด็ดหัวออกมา ฉีกเนื้อเป็นชิ้น ๆ กลามของปาก ปลา เคี้ยวกรุบกรับ ๆ ทั้งมัน ทั้งหอม ทั้งกรอบ ปลาหรดทอด ก็ใช่เล่น สมัยนี้หากินยากมาก และยิ่งตัวใหญ่ ๆ ที่ผม ได้เห็นที่ร้านนี้ก็ตกใจพอสมควร เลยทีมงานต้องนั่งกินกันเยอะ ๆ 
..........ท่านผู้อ่านที่ไม่ชอบอาหารป่า และทนดู กบถูกทอดกระเทียมพริกไทยทั้งตัว ก็ไม่ต้องสั่งมากินนะครับ แต่จะเรียนให้ ทราบว่า ท่านจะขาดโอกาสอันดีงามที่ได้ชิมเนื้อกบที่กรอบนอก นุ่มใน และหอมหวลไปด้วยกระเทียมและพริกไทย ผมนั้นฉีกกินเหมือนกินนกพิราบทอด หรือนกพิราบที่ฮ่องกงเลย กะว่าจะสั่งแกงจืด ๆ มากิน แต่ก็ทำไม่ได้เพราะร้าน อาหารป่าอย่างนี้ต้องกิน ต้มยำ ต้มยำของเขาไม่ใช่ธรรมดา เป็นต้มยำไก่บ้านกับใบมะขาม หรือต้มปลาหรดใบมะขาม เพียงแต่ดูรูปว่ามีพริกขี้หนูแห้ง และเม็ดพริกขี้หนูแห้งลอยเป็นแพอยู่บนน้ำแกง ก็คงจะพอบอกได้ว่ามันแซบแค่ไหนนะครับ .........ถ้าท่านผู้อ่านจะมาที่นี่ และซึมซับบรรยากาศของทุ่งนาไทย และกินอาหารป่าแซบ ๆ ขอแนะนำให้ ให้เวลา กับตัวเองมาก ๆ หน่อย มาตอนเย็น กินเหล้า กับอาหารป่า กินข้าวน้อย ๆ กินกับเยอะ ๆ ซดแกงเผ็ด ๆ เปรี้ยว ๆ แซบ ๆ ตามไป แล้วล้างปากด้วยน้ำเย็น น้ำโซดาผสมเหล้าหรือเบียร์ ดูนก ดูอีกา บินไป บินมา และชาวนาไถนาใกล้ ๆ จะมี ความสุขจริง ๆ ครับ
หมึกแดงชวนชิม | สูตรเด็ด | เคล็ดลับคู่ครัว
WebBoard | ติดต่อหมึกแดง | ลงโฆษณา
